Uzasadnienie
Decyzją I instancji nie stwierdzono u E. P. choroby zawodowej – zespołu rowka nerwu łokciowego.
Na skutek odwołania pracownika zaskarżoną decyzją organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 2 kpa uchylił powyższą decyzję i uznał, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga ponownego przeprowadzenia postępowania dowodowego.
W skardze pracownik zarzucił, że jego schorzenie ma związek z pracą zawodową.
Na rozprawie skarżący cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest bezwzględnie na zasadzie skargowości. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "Ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W omawianej sprawie skarżący na rozprawie cofnął skargę.
Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności. Co prawda sentencja zaskarżonej decyzji nie jest kompletna, bowiem ogranicza się do uchylenia decyzji I instancji, jednakże z jej uzasadnienia wynika intencja przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, a więc chodzi o rozstrzygnięcie przewidziane w art. 138 § 2 kpa, który zresztą został powołany przez organ odwoławczy.
Mając powyższe na uwadze z mocy art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa, w zw. z art. 60 Ppsa orzeczono, jak w sentencji.