Uzasadnienie
Wraz ze skargą z dnia 23 września 2014 r. B. H. złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczyła, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata.
Skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonkiem oraz trojgiem małoletnich dzieci i nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu komunalnym), zaś źródłem utrzymania jej rodziny jest pobierane przez nią wynagrodzenie za pracę, w wysokości 1.700 zł oraz renta jej męża, w kwocie 679 zł.
Dodatkowo strona powołała się na poważne problemy zdrowotne małżonka oraz związaną z tym konieczność ponoszenia kosztów leczenia, a także na relatywnie znaczne wydatki z tytułu opłat stałych, w kwocie około 700 zł miesięcznie.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 24 października 2014 r. skarżąca nadesłała między innymi zaświadczenie ZUS, z którego wynika, że kwota netto renty jej małżonka to 648,14 zł, zaświadczenie pracodawcy potwierdzające wysokość jej wynagrodzenia, w kwocie netto 1.693,89 zł oraz dokumenty obrazujące ponoszone przez nią koszty z tytułu czynszu oraz opłat za energię elektryczną, usługi telekomunikacyjne i gaz.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności trzeba zaznaczyć, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na decyzję wydaną w przedmiocie jednorazowej zapomogi z tytułu urodzenia się dziecka, będącej świadczeniem stanowiącym formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Skarżąca korzysta zatem w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., a w konsekwencji, jej wniosek o zwolnienie od tych kosztów jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (strona została już o tym fakcie poinformowana odrębnym pismem Sądu z dnia 23 października 2014 r.).
Odnosząc się natomiast do wniosku B. H. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy podnieść, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącej doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie przedłożone przez nią w toku postępowania dokumenty źródłowe potwierdzają, że dochód netto przypadający na jej pięcioosobowe gospodarstwo domowe wynosi nieco ponad 2.342,03 zł - a zatem przeliczeniu na jedną osobę daje zaledwie 468,40 zł - co niewątpliwie nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu tej rodziny.
Zważywszy powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.