Uzasadnienie
W piśmie procesowym datowanym na [...] C. R. wniosła o zwolnienie z opłat sądowych powołując się na okoliczność niskich dochodów.
Z uwagi na fakt, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, pismem z dnia [...] skarżącą wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru.
C. R. złożyła rzeczony formularz w dniu [...], precyzując, iż zakres jej żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu podniosła zarzuty odnoszące się do zaskarżonej decyzji. Nadto oświadczyła, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości, zamieszkuje w lokalu spółdzielczym lokatorskim o powierzchni [...] i osiąga miesięczny dochód z tytułu [...] w kwocie brutto [...].
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym.
Odnosząc się do wniosku C. R. należy wskazać, iż zgodnie z zasadą wynikającą z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego strony doprowadziła do konkluzji, że przedstawiony wyżej wymóg został w sprawie zachowany. Z oświadczeń skarżącej oraz z nadesłanych w toku postępowania dokumentów źródłowych wynika bowiem, iż nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku i osiąga miesięczny dochód w wysokości [...] brutto, co daje kwotę netto zaledwie [...] (patrz: dołączone do wniosku zaświadczenie [...] z dnia [...]).
W tym stanie rzeczy uznano, że uiszczenie pełnych kosztów postępowania, w tym wpisu od skargi wynoszącego [...] przekracza możliwości płatnicze wnioskującej i mogłoby ją narazić na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.
Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w związku z art. 258 §3 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.