Uzasadnienie
Wraz ze skargą z dnia [...] K. S. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w treści którego oznaczył, iż zakres jego żądania obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych.
Równocześnie skarżący zadeklarował, iż nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi. Posiada natomiast mieszkanie o powierzchni [...].
Miesięczny dochód brutto dwuosobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy wykazany został jako [...], na co składa się pobierana przezeń [...] w wysokości [...] oraz [...] jego małżonki w kwocie [...].
Ponieważ oświadczenia zawarte we wniosku uznano za niewystarczające, zarządzeniem z dnia [...] skarżącego wezwano do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych, które zostały w nim wykazane.
W odpowiedzi K. S. nadesłał zaświadczenia o wysokości świadczeń pobieranych przezeń i jego małżonkę, faktury VAT i dowody wpłaty dokumentujące wysokość kosztów ponoszonych z tytułu czynszu i w ramach opłat za zużycie wody, energii elektrycznej i gazu. Przedłożył nadto dokumentację medyczną (karty wypisowe, zaświadczenia lekarskie i wyniki badań) potwierdzające problemy zdrowotne jego i żony oraz dwie faktury VAT wystawione w związku z zakupem leków, opiewające na kwotę ogółem [...].
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 tej ustawy, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku K. S. godzi się podnieść, iż w myśl zasady wyrażonej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli, zgodnie z art. 245 §3 tej ustawy mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że przedstawiony wyżej wymóg został w sprawie zachowany. Z oświadczeń wyżej wymienionego oraz z przedłożonych w toku postępowania dokumentów źródłowych wynika bowiem, że zarówno on sam jak i jego małżonka są osobami uskarżającymi się na zły stan zdrowia, nie posiadają żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku i osiągają dochód netto w rozmiarze [...] (patrz: nadesłane zaświadczenia [...] dokumentujące wysokość pobieranych przez skarżącego oraz jego żonę [...] i [...]).
Równocześnie nie sposób tracić z pola widzenia, że są oni obciążeni relatywnie wysokimi kosztami stałymi, w tym wydatkami na zakup leków. Nie budzi zatem wątpliwości, że uiszczenie pełnych kosztów niniejszego postępowania, w tym wpisu od skargi w kwocie [...] przekracza możliwości płatnicze wnioskodawcy.
Niezależnie od powyższego stwierdzić przyjdzie, że okoliczności sprawy nie uzasadniają całkowitego uwzględnienia zgłoszonego żądania.
Trzeba bowiem podkreślić, że prawo pomocy stanowi wyjątek od generalnej zasady odpłatności wymiaru sprawiedliwości, obowiązującej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym (omawiana zasada znalazła wyraz w art. 199 p.p.s.a.). W konsekwencji zastosowanie tej instytucji prawnej w zakresie obejmującym całkowite zwolnienie od kosztów sądowych powinno sprowadzać się wyłącznie do przypadków, w których zdobycie środków nawet na częściowe sfinansowanie opłat związanych z udziałem w postępowaniu sądowym jest dla strony rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 października 2004 r., sygn. akt GZ 71/04, publ. ONSA i WSA z 2005 r., z.1, poz. 8).
Mając na względzie powyższe uznano, że sytuacja materialna skarżącego, jakkolwiek trudna, to jednak nie pozwala na zwolnienie go od kosztów sądowych w całości.
Należy bowiem podnieść, że dochód przypadający na gospodarstwo domowe wyżej wymienionego, nawet po uwzględnieniu ponoszonych kosztów utrzymania powinien przy racjonalnym i oszczędnym gospodarowaniu wystarczyć na zgromadzenie środków pieniężnych wystarczających na pokrycie przynajmniej części wpisu sądowego jaką jest kwota [...] a także na uiszczenie takiej kwoty tytułem ewentualnych pozostałych opłat sądowych, do zapłaty których może być w niniejszej sprawie zobowiązany w przyszłości.
Obciążenie kosztami sądowymi w takiej wysokości nie powinno spowodować uszczerbku dla koniecznego utrzymania skarżącego. Przez uszczerbek, o którym mowa w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. należy bowiem rozumieć dopiero takie zachwianie sytuacji materialnej i bytowej, które skutkowałoby brakiem możliwości zapewnienia sobie i najbliższym minimum warunków socjalnych (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 marca 2005 r.; sygn. akt: II FZ 137/05, niepubl.).
Tymczasem zważywszy rozmiar dochodu rodziny wnioskodawcy nie sposób uznać aby mogła ona ponieść taką szkodę w wyniku uiszczenia opłaty w rozmiarze [...].
Mając na uwadze wszystkie przedstawione wyżej okoliczności, postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 258 §3 oraz z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.