Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 sierpnia 2010 r. prowadzący gospodarstwo rolne A. L. zwrócił się do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C. o zatwierdzenie oraz wpis do rejestru zakładów automatu do sprzedaży mleka surowego w C. przy ul. [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. organ I instancji przekazał wniosek strony zgodnie z właściwością Powiatowemu Lekarzowi Weterynarii w C., podając w podstawie prawnej art. 65 § 1 k.p.a. Po rozpoznaniu zażalenia strony, [...] Państwowy Inspektor Sanitarny postanowieniem z [...] r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Z akt sprawy wynika, że między organami inspekcji sanitarnej i inspekcji weterynaryjnej powstała rozbieżność w kwestii uznania swej właściwości w sprawie objętej wnioskiem, związana zarówno z problemem kwalifikacji sprzedaży mleka z automatu, jak i mających zastosowanie w sprawie przepisów.
W skardze do sądu administracyjnego A. L. zwrócił się o uchylenie obu wydanych w sprawie postanowień, zarzucając ich wydanie z naruszeniem prawa, polegającym na wadliwej interpretacji przepisów rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego, ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 29 grudnia 2006 r. w sprawie wymagań weterynaryjnych przy produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego przeznaczonych do sprzedaży bezpośredniej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z dnia 4 listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, podając, że w dniu [...] r. uzyskał on żądany wpis automatu do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej, dokonany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w C., wobec czego skarga stała się bezprzedmiotowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., uprawnia stronę do cofnięcia skargi. Cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, z wyjątkiem przypadków gdy miałoby ono na celu obejście prawa lub w konsekwencji powodowało utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane przesłanki, ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego dokonane cofnięcie jest skuteczne. W sprawie nie zachodzi w szczególności przesłanka nieważności z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., albowiem przedmiotem kontroli jest postanowienie o przekazaniu sprawy wedle właściwości, zaś rozbieżności interpretacyjne dotyczące wykładni przepisów prawa nie stanowią przesłanki rażącego naruszenia prawa. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie przez Sąd postępowania w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt powołanej wyżej ustawy oraz zwrot uiszczonego wpisu, co przewiduje przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.