Uzasadnienie
W dniu 27 października 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga A Sp. z o.o. w P., reprezentowanej przez radcę prawnego E. K., na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...]. W treści rzeczonej skargi zawarto spis załączników, wśród których wymieniono "dowód uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł". Wbrew jednak temu twierdzeniu, żaden taki dokument nie został złożony do Sądu.
W tym stanie rzeczy, zarządzeniem z dnia 28 października 2014 r. pełnomocnika strony skarżącej wezwano do uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie 200 zł. Na wykonanie wezwania wyznaczono termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, przywołane zarządzenie z dnia 28 października 2014 r., zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 12 listopada 2014 r., a zatem wyznaczony w nim termin upłynął odpowiednio z dniem 19 listopada 2014 r.
W terminie tym wymagana opłata nie została uiszczona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w cytowanym art. 230 § 1 p.p.s.a. są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Opłacenie każdego z tych pism procesowych stanowi istotny element, którego brak uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Skoro zatem z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że strona skarżąca nie uiściła wpisu od skargi w terminie, który został wyznaczony w stosownym wezwaniu, to jej skargę należało odrzucić działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 tej ustawy.