Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r, nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie dotyczącej odmowy wydania odpisów dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.
Pismem z dnia 8 października 2015 r. J.Z. oznaczona jako pełnomocnik G.Z. wniosła skargę na wskazane powyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 10 listopada 2015 r. wezwano J.Z. do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie 7 dni. Zarządzenie to zostało doręczone J. Z. w dniu 26 listopada 2015 r. (k. 26 akt sądowych). Po bezskutecznym upływie terminu do dokonania tej czynności zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 14 grudnia 2015 r. wezwano skarżącego do osobistego podpisania skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja wysłana na adres skarżącego wskazany w aktach administracyjnych została zwrócona z adnotacją "addressee unknown" (adresat nieznany).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że w skardze skierowanej do tutejszego sądu nie wskazano adresu skarżącego ani też adresu dla doręczeń, pod którym mógłby skutecznie odbierać korespondencję sądową.
Nie jest zatem możliwie wezwanie strony skarżącej do wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 46 § 2 P.p.s.a., tj. wskazania miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu dla doręczeń. Z tych względów wezwanie strony skarżącej dokonane w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. pozostałoby bezskuteczne.
W wyniku poczynionych wyżej spostrzeżeń Sąd uznał, że nie można tej sprawie nadać dalszego biegu, co po myśli art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. winno skutkować zawieszeniem postępowania sądowego. Z tych względów orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 131 P.p.s.a.