Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł o odrzuceniu skargi.
Następnie, pismem procesowym datowanym na 10 stycznia 2017 r. W P. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie żądając równocześnie ustanowienia adwokata z urzędu, co uzasadnił powołując się na niski dochód i zły stan zdrowia.
W dniu 1 marca 2017 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie sprecyzował, iż domaga się nie tylko ustanowienia adwokata lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. W treści tego formularza oświadczył, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Podkreślił przy tym, iż utrzymuje się z emerytury, która podlega (w 60 %) zajęciu komorniczemu, w wyniku czego kwota netto tego świadczenia wynosi zaledwie 533,61 zł, w związku z czym nie jest w stanie opłacać czynszu za mieszkanie.
Do formularza strona dołączyła kopie przekazów pocztowych potwierdzających pobranie emerytury za miesiące od października 2016 r. do stycznia 2017 r. oraz trzy faktury VAT dokumentujące zakup leków.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi W.P. jest postanowienie wydane w sprawie dotyczącej dodatku mieszkaniowego. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. h p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu.
Odnosząc się natomiast do wniosku W. P. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż jest on osobą samotnie gospodarującą, nie posiada żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku i uskarża się na zły stan zdrowia. Przedłożone przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że utrzymuje się z emerytury, w kwocie netto zaledwie 533,61 zł, co nie umożliwia dokonania w zasadzie żadnych oszczędności.
Mając na względzie powyższe uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem w sprawie adwokata przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.