Uzasadnienie
Opisaną wyżej decyzją Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] r. którą odmówiono E. Z. przyznania prawa do świadczenia z tytułu pracy przymusowej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wskazano, iż świadczenie takie stronie nie przysługuje, albowiem w okresie podlegania represjom nie posiadała obywatelstwa polskiego. Nie spełniła więc warunków określonych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i ZSRR (Dz. U. Nr 87, poz. 395). Nie godząc się z tą decyzją E. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego. Cofnęła ją jednak pismem procesowym z dnia [...] r. w związku z otrzymanym postanowieniem o odmowie przyznania jej prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uprawnienie strony skarżącej do cofnięcia skargi przewidziane zostało w przepisie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z jego treścią, wspomniana czynność procesowa wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wymienionych przesłanek negatywnych, a zatem zasadne jest stwierdzenie, że wydanie wyroku w niniejszym postępowaniu – wobec skutecznego cofnięcia skargi - stało się zbędne.
Daje to postawę do umorzenia postępowania w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tej sytuacji, na podstawie powołanego wyżej przepisu, orzeczono jak sentencji.