Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta S. na podstawie art. 2 ust. 1, art. 3-6 ust. 1, art. 7 ust. 1, 1a i 5 oraz art. 8 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 966) przyznał H.J. dodatek mieszkaniowy w kwocie 153,50 zł miesięcznie na okres od 1 października 2016 r. do 31 marca 2017 r. W uzasadnieniu decyzji organ orzekający przedstawił ustalenia dotyczące uprawnień wnioskodawcy do przedmiotowego dodatku oraz szczegółowe wyliczenie jego wysokości. Wskazał, że wnioskodawca posiada tytuł prawny do zajmowanego lokalu o powierzchni użytkowej 31,23 m2, w którym prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Normatywna powierzchnia lokalu wynosi 35 m2, a zwiększona 45,50 m2. Lokal jest wyposażony w instalacje c.o., centralnej ciepłej wody i gazu przewodowego oraz w wodomierze. Wydatki mieszkaniowe potwierdzone przez zarządcę wynoszą 296,40 zł, w związku z czym po przeliczeniu zgodnie z przepisami do wyliczenia dodatku przyjęto kwotę 288,84 zł. Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia [...] r. maksymalna wysokość dodatku wraz z ryczałtem na zakup opału wynosi 60% łącznej kwoty wydatków.
Średni miesięczny dochód gospodarstwa domowego wnioskodawcy wynosi brutto 902,26 zł, co nie przekracza 175% najniższej emerytury, a jest niższe od 150% takiej emerytury, a zatem udział własny w pokryciu należności czynszowych wynosi 15% dochodów, a więc 135,34 zł. Ponieważ wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami na lokal mieszkalny a 15% udziałem średniego miesięcznego dochodu gospodarstwa domowego, to należny stronie dodatek opiewa na kwotę 153,30 zł.
W odwołaniu wnioskodawca uznał wydaną decyzję za wadliwą, błędną, szkodliwą i niezgodną z prawem, sprawiedliwością i stanem faktycznym, bez uzasadnienia tych zarzutów.
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, całkowicie podzielając jej ustalenia i wnioski.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H. J. powtórzył przytoczoną wyżej treść odwołania.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Na rozprawie sądowej skarżący wyjaśnił, że kwestionuje wynik postępowania administracyjnego z tego powodu, iż do obliczenia dodatku mieszkaniowego przyjęto wysokość pobieranej przez niego renty, która jest za niska, gdyż ZUS nie przyznał mu renty wypadkowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza obowiązującego prawa, a właśnie pod tym względem odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 Prawa o ustroju sądów administracyjnych – j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066). Kontroli tej Sąd dokonał z urzędu, bowiem sama skarga pozbawiona jest skonkretyzowanych zarzutów. Natomiast okoliczność powołana przez skarżącego na rozprawie nie ma żadnego prawnego znaczenia w tej sprawie. Ustalając zakres uprawnień strony organy administracyjne zobowiązane są do przyjęcia wysokości dochodu zgodnie z definicją dochodu określoną w art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Nie ulega wątpliwości, że w przepisie tym mowa jest o dochodzie rzeczywiście osiąganym, a nie potencjalnym. Tak więc słusznie organy wzięły pod uwagę rentę faktycznie pobieraną przez skarżącego.
W ramach niniejszego postępowania nie może on domagać się weryfikacji swoich uprawnień rentowych, gdyż należy to do trybu cywilnoprawnego. Można jedynie zauważyć, że gdyby renta skarżącego była wyższa, to nie spowodowałoby to wzrostu dodatku mieszkaniowego, lecz jego obniżenie, skoro wysokość dodatku stanowi różnicę między wydatkami mieszkaniowymi a 15% dochodem gospodarstwa domowego, a zatem wzrost odjemnika powoduje zmniejszenie tej różnicy.
Sprawa została przez organy prawidłowo wyjaśniona i rozważona, a jej merytoryczne rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami ustawy o dodatkach mieszkaniowych.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.