Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości z dniem [...] decyzję własną z dnia [...] przyznającą K. S. prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla E.S. oraz J. S. Rozstrzygnięcie to zawierało prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie jego zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach i zostało skutecznie doręczone do rąk adresatki w dniu 13 grudnia 2011 r., co wynika z dowodu doręczenia przesyłki znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy.
Zgodnie z regulacją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt. 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 12 stycznia 2012 r. (czwartek). Tymczasem skarga została złożona przez K. S. w dniu 17 stycznia 2012 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a zatem po upływie terminu do jej wniesienia.
Stosownie do postanowień art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona postępowania sądowoadministracyjnego nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, przy czym po myśli art. 87 § 1 wskazanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Z takim zastrzeżeniem, że zgodnie z art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca z takim wnioskiem nie wystąpiła, zatem Sąd nie mógł odnieść się do tego zagadnienia.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., skargę, jako spóźnioną, należało odrzucić.