Uzasadnienie
W dniu [...] r. R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku stałego dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa.
Zarządzeniem z dnia [...] r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wyznaczył na dzień [...] r. rozprawę w tej sprawie. Zawiadomienie z dnia [...] r., przesłane na adres R. S. wskazany w skardze, powróciło do nadawcy z adnotacją – "przesyłki nie doręczono, gdyż adresat zmarł."
Następnie, to jest w dniu [...] r. Urząd Stanu Cywilnego w M. nadesłał do tutejszego Sądu odpis skrócony aktu zgonu, z którego wynika, że skarżący zmarł w dniu [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 161 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
W tym kontekście kluczowym zagadnieniem, niezbędnym dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest ustalenie, czy zasiłek stały dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa odnosi się wyłącznie do praw ściśle związanych z osobą R. S..
W literaturze przedmiotu przyjmuje się zatem, że świadczenie to ma charakter osobisty, gdyż spadkobiercy osoby uprawnionej do otrzymania takiego świadczenia nie wstępują do toczącego się postępowania administracyjnego dotyczącego jego wysokości (por. S. Nitecki [w:] C. Martysz, S. Nitecki, G. Szpor, Komentarz do ustawy o pomocy społecznej, Gdańsk 2001, s. 159). Należało w tym miejscu zaznaczyć, że spadkobiercy nie wstępują również do postępowania sądowego, tym bardziej, że przedmiotem skargi była decyzja odmawiająca przyznania świadczenia, a nie określająca jego wysokość.
W rozpoznanej sprawie nie występują nadto uczestnicy postępowania.
Mając na względzie powyższe należało zatem uznać, iż w sprawie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o których mowa w art. 161 §1 pkt 2 p.p.s.a., i z tego powodu orzec jak w sentencji.