Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. A. B., działając przez pełnomocnika, skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. Nr [...]. W skardze zarzuciła kwestionowanej decyzji naruszenie przepisów postępowania, a w szczególności art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniedbanie obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 4 ust. 1 i § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. nr 132, poz. 1115). poprzez zaniedbanie obowiązku wszczęcia postępowania, a w szczególności skierowania pracownika na badania w celu rozpoznania choroby zawodowej i przyjęcie, że nie jest dopuszczalne złożenie wniosku o stwierdzenie choroby zawodowej po dwóch latach od ustania narażenia zawodowej, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w celu wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia u wnioskodawczyni choroby zawodowej w postaci uszkodzenia narządu [...] i zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. umarzającą postępowanie w sprawie choroby zawodowej narządu [...] u A. B. i odmówił stwierdzenia u zainteresowanej tej choroby. W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Sanitarny przedstawił dotychczasowy przebieg sprawy, podkreślając, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 stycznia 2007 r. organy przeprowadziły postępowanie zmierzające do wyjaśnienia, czy okoliczności przedstawione przez zainteresowaną były nowymi dowodami w sprawie i czy znane były Powiatowemu Inspektorowi Sanitarnemu w momencie wydawania decyzji z dnia [...] r. Uznając, że opinia sądowo-lekarska Kliniki [...] Akademii Medycznej w K. z dnia [...] r. przygotowana już po wydaniu decyzji we przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej nie może być traktowana jako nowa okoliczność w sprawie organ pierwszej instancji umorzył postępowanie.
Przywołując przepis § 2 ust 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. uznał, że zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej dające podstawy do rozpoczęcia nowego postępowania w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej nastąpiło po okresie określonym wykazie chorób zawodowych na 2 lata od zakończenia pracy w narażeniu zawodowym. Wobec stwierdzenia, że narażenie zawodowe ustało [...] lat temu, organu nie znalazł podstaw do prowadzenia dalszego postępowania. Analizując wymieniony powyżej przepis stwierdził, że niewłaściwym byłoby kierowanie strony na badania lekarskie, bowiem udokumentowane objawy choroby muszą wystąpić w ciągu 2 lata od ustania narażenia zawodowego. Dlatego orzekł jak w sentencji, argumentując dodatkowo, że uwzględniono zarzut strony dotyczący bezprzedmiotowości postępowania.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jedną z podstaw fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd jest sytuacja, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wypada zaakcentować, iż wymieniona przesłanka powinna być interpretowana szeroko, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania.
W szczególności dotyczy to przypadku, gdy zawieszenie postępowania stanowi następstwo skierowania, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez rozszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, bądź skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania o zgodność danego przepisu z ustawą zasadniczą. Nie budzi wątpliwości, że taki kierunek celowościowej wykładni art. 125 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pomimo, iż odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym zasadnicze znaczenie ma jednolitość orzecznictwa (por.: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze, Kraków 2005 r., s.303).
Mając na względzie powyższe trzeba zaznaczyć, że w zakresie innej sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Kr 125/06 pojawiły się wątpliwości, co do tego, czy art. 237 §1 pkt 2 i pkt 3 Kodeksu pracy oraz wykonawczego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Omawiane zagadnienie stało się przedmiotem pytania prawnego, które mocą postanowienia z dnia 6 lutego 2007 r. zostało skierowane przez orzekający w tej sprawie skład do Trybunału Konstytucyjnego.
Z uwagi na fakt, iż organy sanitarne obydwu instancji oparły swoje decyzje o postanowienia wskazanego rozporządzenia, udzielenie odpowiedzi na rzeczone pytanie ma istotne znaczenie dla rozpoznanej sprawy.
Trzeba tu podkreślić, że Sąd w pełni podziela wątpliwości co do zgodności wskazanych przepisów z ustawą zasadniczą i zgadza się z poglądami, które wyrażone zostały w przywołanym pytaniu prawnym z dnia 6 lutego 2007 r. Nie byłoby natomiast racjonalne występowanie z identycznym pytaniem prawnym w każdej kolejnej sprawie, w której wątpliwości te się pojawią.
Skoro zatem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania, które zostanie w tym zakresie przeprowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu, działając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 cytowanej ustawy.