Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją utrzymane zostało rozstrzygniecie I instancji odmawiające przyznania W.D. prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad jego żoną.
W skardze wnioskodawca zakwestionował stanowisko organów dotyczące braku przesłanki rezygnacji z zatrudnienia oraz braku obowiązku alimentacyjnego między małżonkami.
Na rozprawie sądowej skarżący cofnął skargę z tego względu, że organ
I instancji poinformował go o możliwości złożenia wniosku, o którym mowa w art. 5 ustawy z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz.U. 2014 r., poz. 567).
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: ppsa, Sąd jest związany cofnięciem skargi o ile nie zachodzą wymienione w tym przepisie okoliczności powodujące niedopuszczalność tego cofnięcia. Takich okoliczności nie można się dopatrzyć w niniejszej sprawie. W sytuacji bowiem, gdy skarżący do 30 czerwca 2013 r. miał przyznane świadczenie pielęgnacyjne, a warunki do otrzymania tego świadczenia nie uległy zmianie, to wystąpienie z wnioskiem w trybie ustawy o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów zapewnia skarżącemu właściwą ochronę jego interesu.
Dlatego też na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa orzeczono, jak w sentencji.
bu