Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] B. S., działając przez pełnomocnika, skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...]. W skardze zarzucił kwestionowanej decyzji błędną interpretację zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że upływ czasu od ustania zatrudnienia eliminuje możliwość stwierdzenia u niego choroby zawodowej- [...], pomimo, iż postępowanie epidemiologiczne wykazało, że skarżący był narażony na działanie czynnika szkodliwego w postaci [...]. Wnosząc o uchylenie zakażonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, podniósł, że wieloletnia praca w warunkach eksponowania na czynnik szkodliwy – [...], uzasadniają powiązanie faktu powstania choroby z warunkami zatrudnienia, tym bardziej, że żadnych dodatkowych okoliczności mogących uzasadniać powstanie tej choroby nie wskazano.
Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w R. którą nie stwierdzono choroby zawodowej – [...] u B. S. W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Sanitarny potwierdzając fakt zatrudnienia B. S. w Spółce A w C. – L. jako [...], gdzie był eksponowany na [...] o oddziaływaniu miejscowym o poziomach przekraczających normatywy higieniczne, czyli pracował w warunkach stwarzających potencjalne ryzyko powstania choroby – [...], stwierdził jednocześnie, że lekarze specjaliści kompetentnych placówek diagnostycznych w konkluzjach swych orzeczeń nie rozpoznali u strony następstw zdrowotnych narażenia zawodowego na [...]. Wprawdzie w orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z dnia [...] stwierdzono, iż całokształt obrazu klinicznego mógłby opowiadać postaci mieszanej [...], to jednak dodano, iż z uwagi na brak udokumentowania występowania obiektywnie stwierdzonych objawów schorzenia "nie później niż w okresie trzech lat od ustania narażenia zawodowego na [...]", nie pozwala zgodnie z kryteriami zawartymi w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r.. potwierdzić faktu choroby zawodowej.
Organ odwoławczy podkreślił, że ustanie w 2001 r. narażenia zawodowego – [...] stwarzające ryzyko powstania choroby – [...] – zgodnie z § 2 ust. 2 cytowanego rozporządzenia, w którym podano trzyletni okres upoważniający do rozpoznania choroby zawodowej, wobec wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego – nie daje podstaw do rozpoznania choroby zawodowej wymienionej w poz. 22 wykazu chorób zawodowych. Powyższe musiało skutkować odmową stwierdzenia choroby zawodowej.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jedną z podstaw fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd jest sytuacja, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wypada zaakcentować, iż wymieniona przesłanka powinna być interpretowana szeroko, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania.
W szczególności dotyczy to przypadku, gdy zawieszenie postępowania stanowi następstwo skierowania, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez rozszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, bądź skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania o zgodność danego przepisu z ustawą zasadniczą. Nie budzi wątpliwości, że taki kierunek celowościowej wykładni art. 125 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pomimo, iż odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym zasadnicze znaczenie ma jednolitość orzecznictwa (por.: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze, Kraków 2005 r., s.303).
Mając na względzie powyższe trzeba zaznaczyć, że w zakresie innej sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Kr 125/06 pojawiły się wątpliwości, co do tego, czy art. 237 §1 pkt 2 i pkt 3 Kodeksu pracy oraz przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Omawiane zagadnienie stało się przedmiotem pytania prawnego, które postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r. zostało skierowane przez orzekający w tej sprawie skład do Trybunału Konstytucyjnego.
Z uwagi na fakt, iż organy sanitarne obydwu instancji oparły swoje decyzje o postanowienia wskazanego rozporządzenia, udzielenie odpowiedzi na rzeczone pytanie ma istotne znaczenie dla rozpoznanej sprawy.
Trzeba tu podkreślić, że Sąd w pełni podziela wątpliwości co do zgodności wskazanych przepisów z ustawą zasadniczą i zgadza się z poglądami, które wyrażone zostały w przywołanym pytaniu prawnym z dnia 6 lutego 2007 r. Nie byłoby natomiast racjonalne występowanie z identycznym pytaniem prawnym w każdej kolejnej sprawie, w której wątpliwości te się pojawią.
Skoro zatem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania, które zostanie w tym zakresie przeprowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu, działając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 cytowanej ustawy.