Uzasadnienie
W skardze z dnia [...] r. E. K.-H. zwróciła się o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej w Z. z dnia [...] r. Nr [...]. Uchwałę tę podjęto w oparciu o przepis art. 18 ust. 2 pkt. 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 223 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tj.: Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4.
Uchwała Rady Miejskiej w Z. będąca przedmiotem niniejszego postępowania podjęta została w trybie postępowania skargowego, uregulowanego przepisami działu VIII k.p.a. Przedmiotem tego rodzaju postępowania może być, w szczególności, zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe załatwianie sprawy (art. 227 kpa.).
Zauważyć wszakże należy, że wydanie przez właściwy organ rozstrzygnięcia w trybie postępowania skargowego, nawet jeżeli przybiera ono formę uchwały rady gminy, nie przesądza o tym, że akt ten należy do kategorii uchwał podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 101 ust.1 ustawy o samorządzie gminnym. Tylko bowiem ten rodzaj uchwał podlega kognicji sądu administracyjnego, wyznaczonej treścią przywołanego wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że uchwała będąca przedmiotem niniejszej skargi nie mieści się we wspomnianej kategorii, a wobec tego nie podlega kontroli sądu.
W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, iż uchwały podejmowane w wyniku rozpoznawania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. są w istocie czynnościami informującymi o sposobie załatwienia skargi. Na tego rodzaju czynności skarga do sądu administracyjnego nie służy. Również w sytuacji, gdy przyjmują one formę uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego podjętą w wyniku rozpatrywania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a., nie podlegają kognicji sadów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 11 lutego 2002 r. w sprawie II SA/Wr 3121/01, niepubl.; postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r. w sprawie I SA 2668/00, publ. LEX 54426, postanowienie WSA z dnia 10 maja 2005 r. sygn. akt II SA/Bk 276/05 opubl. w ZNSA z 2005 r. nr 2-3).
W związku z powyższym skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono na wstępie.