Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt IV SA/Gl 528/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił skargę B.J. i uchylił decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
W uzasadnieniu orzeczenia Sąd podkreślił, że postępowanie w sprawie stwierdzenia u B.J. choroby zawodowej jest już kolejnym, postępowaniem prowadzonym w tym zakresie albowiem po raz pierwszy było prowadzone w latach 1999-2003. Wówczas Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. decyzją z dnia [...] r. odmówił stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu natomiast [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. utrzymał ją w mocy. Następnie Sąd wskazał, iż skarżący nie zaskarżył do sądu administracyjnego decyzji z dnia [...] r. wobec czego stała się ona ostateczna.
Jednocześnie podkreślił, że skarżący pismem z dnia 22 maja 2000 r. wniósł o wznowienie postępowania w związku z ujawnieniem nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji a nieznanych inspekcji sanitarnej. Ponadto Sąd podniósł, iż obecne postępowanie w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej skarżącego zostało wszczęte jako nowe, podczas gdy z akt sprawy nie wynika ażeby istniały ku temu przesłanki. Wobec tego w ocenie Sądu organy administracji orzekające w sprawie naruszyły zasadę wynikającą z art. 7 k.p.a., przewidującą obowiązek wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy przed podjęciem decyzji albowiem nie rozważyły przesłanki z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., stanowiającej podstawę stwierdzenia nieważności decyzji w postaci powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r. sygn. akt II OSK 1964/14 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B.J. od wyżej wymienionego wyroku.
W dniu 6 września 2016 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. przekazał [...] Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w K. kolejny wniosek B.J. o wznowienie postępowania w sprawie choroby zawodowej.
Natomiast w dniu 20 września 2016 r. skarżący złożył do protokołu oświadczenie, że "nie zgadza się z prowadzeniem sprawy przez organ II instancji w trybie wznowieniowym i uważa, że sprawa powinna być prowadzona przez PPIS w B. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. umorzył postępowanie o wznowienie postępowania o uznanie choroby zawodowej narządu słuchu skarżącego.
W piśmie z dnia 9 listopada 2016 r. B.J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast art. 52 § 2 P.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Według powyższych przepisów, wniesienie skargi musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia, a więc przedmiotem skargi może być wyłącznie decyzja ostateczna.
Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 1412), w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Ponadto na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 2 wskazanej wyżej ustawy, w postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego - Główny Inspektor Sanitarny. Jednocześnie zgodnie z art. 127 § 1 i § 2 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie. Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie skarżący przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego powinien był złożyć odwołanie od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] do Głównego Inspektora Sanitarnego i dopiero od jego decyzji powinien był wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Natomiast błędne pouczenie zawarte w decyzji z dnia [...] r. stanowi okoliczność uzasadniającą złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia powyższego odwołania, o czym organ ma obowiązek pouczyć stronę na obecnym etapie postępowania.
Podsumowując, w przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.