Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] Z. P. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] Nr [...]. W skardze nie zgodził się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez organ, podnosząc, że w trakcie pracy w latach [...] do [...] w Kopalni Węgla Kamiennego [...] w S. narażony był na ponadnormatywny hałas. Praca w [...] zawsze powoduje [...], stąd rozpoznana u niego [...] oraz znaczny [...] w [...]. Powinno to prowadzić do rozpoznania u niego choroby zawodowej i dlatego niezrozumiałe jest działanie organu sanitarnego. Wobec powyższego wniósł o przeprowadzenie ponownych badań, w tym badań przez biegłego sądowego, w celu stwierdzenia u niego choroby zawodowej.
Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. w której nie stwierdzono u Z. P. choroby zawodowej - [...], czyli wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu wykonawczym z dnia 30 lipca 2002 r.
W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Sanitarny potwierdzając fakt zatrudnienia Z. P. w latach [...] w Kopalni Węgla Kamiennego [...] w S. jako [...] pod ziemią, gdzie był eksponowany na [...], czyli pracował w warunkach stwarzających potencjalne ryzyko powstania choroby – [...], stwierdził jednocześnie, że lekarze specjaliści kompetentnych placówek diagnostycznych w konkluzjach swych orzeczeń nie rozpoznali u strony następstw zdrowotnych narażenia zawodowego na [...]. Lekarze specjaliści obu placówek (pierwszego i drugiego szczebla) wykluczyli istnienie choroby zawodowej [...] i nie zakwalifikowali potwierdzonego u Z. P. [...] do pozycji [...] wykazu chorób zawodowych. W uzasadnieniach orzeczeń lekarskich wykazano, że całkowita [...] – spowodowana została przyczynami pozazawodowymi i jest nietypową patologią dla skutków oddziaływania [...] na [...], a biorąc pod uwagę trwały [...], nie spełniający kryterium podwyższenia progu [...], nie ma podstaw do uznania choroby zawodowej [...]. Powyższe musiało więc skutkować decyzją odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jedną z podstaw fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd jest sytuacja, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wypada zaakcentować, iż wymieniona przesłanka powinna być interpretowana szeroko, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania.
W szczególności dotyczy to przypadku, gdy zawieszenie postępowania stanowi następstwo skierowania, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez rozszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, bądź skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania o zgodność danego przepisu z ustawą zasadniczą. Nie budzi wątpliwości, że taki kierunek celowościowej wykładni art. 125 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pomimo, iż odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym zasadnicze znaczenie ma jednolitość orzecznictwa (por.: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze, Kraków 2005 r., s.303).
Mając na względzie powyższe trzeba zaznaczyć, że w zakresie innej sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Kr 125/06 pojawiły się wątpliwości, co do tego, czy art. 237 §1 pkt 2 i pkt 3 Kodeksu pracy oraz przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Omawiane zagadnienie stało się przedmiotem pytania prawnego, które postanowieniem z dnia 6 lutego 2007 r. zostało skierowane przez orzekający w tej sprawie skład do Trybunału Konstytucyjnego.
Z uwagi na fakt, iż organy sanitarne obydwu instancji oparły swoje decyzje o postanowienia wskazanego rozporządzenia, udzielenie odpowiedzi na rzeczone pytanie ma istotne znaczenie dla rozpoznanej sprawy.
Trzeba tu podkreślić, że Sąd w pełni podziela wątpliwości co do zgodności wskazanych przepisów z ustawą zasadniczą i zgadza się z poglądami, które wyrażone zostały w przywołanym pytaniu prawnym z dnia 6 lutego 2007 r. Nie byłoby natomiast racjonalne występowanie z identycznym pytaniem prawnym w każdej kolejnej sprawie, w której wątpliwości te się pojawią.
Skoro zatem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania, które zostanie w tym zakresie przeprowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu, działając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 cytowanej ustawy.