Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] roku A. Ś., działając na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U. z 2015 roku, poz. 1515 ze zm., dalej: usg) w zw. z art. 50 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 roku poz. 270 z późn. zm., dalej: Ppsa), wniósł skargę na uchwałę Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] roku w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego, zarzucając jej błędną wykładnię art. 383 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 roku – Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 z późn. zm.). Formułując ten zarzut wniósł o:
- 1) stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały w całości,
- 2) zasądzenie kosztów postępowania.
W jej uzasadnieniu przedstawił w porządku chronologicznym przebieg postępowania wskazując na piastowane funkcje i prowadzoną działalność, wespół z analizą regulacji prawnych przedmiotu.
Podsumowując wywiódł, że brak jest podstaw do uznania, że "będąc jednocześnie Prezesem A R. i radnym Gminy K." naruszył zasady wynikające z art. 24f ustawy o samorządzie gminnym. W jego ocenie Rada Gminy K. podejmując zaskarżoną uchwałę nie przeanalizowała stanu faktycznego, co uniemożliwiło jej członkom stwierdzenie, że wykonywanie przez niego działalności gospodarczej bez jednoczesnego wykorzystania w tym celu mienia komunalnego nie stoi na przeszkodzie wykonywania przez niego mandatu radnego.
Następnie pismem z dnia [...] roku wniósł o umorzenie postępowania wskazując, na zaistnienie jego bezprzedmiotowości, wobec prawomocnego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] z [...] roku wydanego w stosunku do zaskarżonej uchwały. Argumentując podał, że Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] roku stwierdził nieważność objętej skargą uchwały, jako sprzecznej z art. 383 § 1 pkt 5 ustawy Kodeks wyborczy.
Mając na uwadze, podkreślił, że zaskarżona uchwała została wyeliminowana z obrotu prawnego i "nie stanowi już przedmiotu niniejszego zaskarżenia". Do pisma załączył przytoczone w nim rozstrzygnięcie nadzorcze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2014 roku poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kryterium sprawowania tej kontroli stanowi zgodność z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – tak: art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Zakres zachowań administracji publicznej objętych kontrolą sądów administracyjnych wyznaczony został w treści art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie natomiast do treści art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W orzecznictwie oraz doktrynie przyjmuje się, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe i art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa ma zastosowanie w przypadku, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, gdyż Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] roku Nr [...], działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdził nieważność uchwały Nr [...] Rady Gminy K. z [...] roku w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu radnego, jako sprzecznej z art. 383 § 1 pkt 5 ustawy Kodeks wyborczy.
Od rozstrzygnięcia tego nie wniesiono środków zaskarżenia. W konsekwencji takiego działania uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze, skoro wyeliminowano z obrotu prawnego akt prawny, przeciwko któremu skarga została skierowana, to postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, gdyż – jak wskazano – zaistniał brak przedmiotu zaskarżenia. Tym samym skutkować to musiało koniecznością umorzenia tegoż postępowania.
Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.