Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca zaskarżyła postanowienie organu administracji wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a..
W tym stanie rzeczy wskazać należy skarżącej co następuje.
Wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu (art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Zatem stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i pomimo, że ma formę postanowienia, na to orzeczenie stronie nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia, czy też skargi do Sądu Administracyjnego.
Niezależnie bowiem od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia, w tym przypadku SKO, strona może wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) przedmiotową skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.