Uzasadnienie
M.K. pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Skarga została złożona w dniu 18 listopada 2010 r. bezpośrednio w administracji aresztu śledczego, w którym przebywał skarżący i w tym samym dniu nadano ją w placówce pocztowej.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 18 października 2010 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru korespondencji znajdującego się w aktach administracyjnych. M.K. nie wystąpił natomiast z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do jej złożenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd.
Jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu 18 października 2010 r., w związku z tym termin do złożenia skargi upłynął w dniu 17 listopada 2010 r. Natomiast została ona nadana za pośrednictwem poczty w dniu 18 listopada 2010 r., czyli jeden dzień po terminie. Skargę należy zatem uznać za wniesioną z uchybieniem terminu do jej złożenia.
Nie bez znaczenia dla oceny niniejszej sprawy ma też okoliczność, iż w zaskarżonej decyzji organ prawidłowo pouczył stronę skarżącą o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, na co wskazuje pouczenie zawarte na ostatniej stronie decyzji.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.