Uzasadnienie
W dniu 28 listopada 2017 r. P. Z. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. W treści tego formularza oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką oraz niepełnosprawnym bratem i wszyscy uskarżają się na zły stan zdrowia, z czym wiąże się konieczność zakupu leków. Równocześnie wywiódł, iż nie posiada żadnych zasobów pieniężnych. Posiada natomiast dom o powierzchni 100 m2 wraz z budynkiem gospodarczym i garażem oraz trzynastoletni samochód osobowy marki [...].
Nadto skarżący oświadczył, że na dochód jego rodziny składa się pobierana przezeń emerytura oraz renta jego brata. Wyszczególnił przy tym obciążające go koszty utrzymania wymieniając wśród nich między innymi opłaty za energię elektryczną (1.800 zł na rok), za gaz (900 zł na rok), za wodę (1000 zł na rok), wydatki na zakup węgla (5.000 zł na rok) oraz na zakup leków (ogółem 1.700 zł na rok).
Następnie, odpowiadając na wezwanie z dnia 11 grudnia 2017 r. wnioskodawca przedłożył plik dokumentów potwierdzających znaczną część ponoszonych kosztów utrzymania, a także kopie decyzji ZUS o waloryzacji pobieranej przezeń emerytury (aktualna kwota netto - do wypłaty: 2.569,21 zł) oraz renty jego brata (aktualna kwota netto - do wypłaty: 854,00 zł).
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja administracyjna rozstrzygająca w zakresie choroby zawodowej. Stwierdzić zatem przyjdzie, że skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", a co za tym idzie, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia tych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko to koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 listopada 2017 r. - karta nr 20 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku P. Z. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika trzeba podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie radcy prawnego lub adwokata) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że zgłoszone żądanie zasługuje na uwzględnienie. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku, który nie służyłby zaspokojeniu jego podstawowych potrzeb życiowych. Jakkolwiek przy tym dochód netto jego gospodarstwa domowego wynosi 3.423,21 zł, to jednak wzięto pod uwagę wysokość obciążających tę rodzinę kosztów utrzymania, które zostały przezeń w znacznej części udokumentowanie, jak również zważono fakt, iż brat wnioskodawcy jest osobą poważnie chorą, z kolei on sam i jego małżonka również uskarżają się na kłopoty zdrowotne, co wiąże się zazwyczaj z koniecznością ponoszenia zwiększonych wydatków.
W tym kontekście uznano, że skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, iż nie jest w stanie dokonać oszczędności wystarczających na opłacenie radcy prawnego, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.