Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Prezydent Miasta K. na podstawie art. 28 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1952 ze zm.) wstrzymał G.N. wypłatę świadczeń rodzinnych – z dniem 1 września 2018 r.
Zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek odwołania strony Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach w trybie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji, podzielając zawarte w niej ustalenie, że skarżąca mimo wezwania organu nie przedstawiła sytuacji dochodowej męża, co uniemożliwiło weryfikację przyznanych świadczeń.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego G.N. zakwestionowała działania podjęte wobec niej przez organy administracyjne.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wydane w sprawie decyzje nie mogą się ostać z tego powodu, że wstrzymanie wypłaty świadczeń rodzinnych przewidziane w art. 28 ust. 3 ustawy o świadczeniach rodzinnych nie następuje w trybie decyzyjnym, lecz w drodze czynności materialno-technicznej, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 52 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.). W taki sposób przepis ten został już zinterpretowany w literaturze i orzecznictwie (por. wyrok WSA we Wrocławiu z 25 października 2018 r., sygn. akt IV SA/Wr 383/18, zbiór LEX nr 2579329). W szczególności należy przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 lutego 2016 r., sygn. akt I OSK 1120/14, LEX nr 2114244, którym uchylono wyrok I instancji prezentujący odmienny pogląd. Nastąpiło to co prawda w sprawie świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jednakowoż w wyroku wskazano na zbieżność regulacji w obu ustawach, tj. w ustawie o świadczeniach rodzinnych i w ustawie o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.
Sąd w obecnym składzie przychyla się do stanowiska wyrażonego w tym wyroku. Możliwość wstrzymania wypłaty świadczenia nie stanowi bowiem o istocie prawa do świadczeń rodzinnych lecz dotyczy etapu wykonania decyzji ustalającej uprawnienia danej osoby. Wykonanie to polega na wypłacie świadczenia, która sama w sobie jest czynnością materialno-techniczną. Wstrzymanie wypłaty lub jej wznowienie powinny mieć taki sam charakter, zwłaszcza że są to czynności podejmowane w czasie obowiązywania decyzji przyznającej prawo do świadczeń. Jedynie skutkiem braku wznowienia wypłaty wstrzymanych świadczeń jest wygaśnięcie prawa do nich z mocy art. 28 ust. 7 ustawy o świadczeniach rodzinnych.
Skoro zatem wstrzymanie wypłaty świadczeń rodzinnych nie następuje przez wydanie decyzji, to prowadzenie postępowania w trybie Kpa było bezprzedmiotowe. Sąd nie stwierdził nieważności wydanych w sprawie decyzji ze względu na niejednolitość orzecznictwa. Dlatego orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, w zw. z art. 135 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i umorzył postępowanie administracyjne z mocy art. 145 § 3 tego Prawa.
Dla właściwego ewentualnego działania organu I instancji można tylko zauważyć, że wadliwe było wzywanie skarżącej o wykazanie dochodów jej aktualnego męża z 2016 r., kiedy jeszcze to małżeństwo nie istniało, więc mąż nie był członkiem rodziny skarżącej.