Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego.
Wnioskiem nadanym w dniu [...] r. złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Skarżący wskazał, że obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w K. i nie osiąga żadnych dochodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).
Wniosek skarżącego obejmuje swym zakresem ustanowienie adwokata, a tym samym należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z uzasadnienia wniosku skarżącego oraz akt sprawy wynika, że począwszy od 2001 r. jest on pozbawiony wolności. Obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w K. gdzie nie podejmuje pracy, a konsekwencji nie uzyskuje dochodów. Nie posiada również żadnych dodatkowych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku. W tym stanie rzeczy należy podkreślić, że sytuacja materialna skarżącego jest trudna, gdyż pozostaje on na wyłącznym utrzymaniu Państwa. Sytuacja ta nie ulegnie w najbliższym czasie poprawie, czy zmianie.
Tym samym nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącego i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.