Uzasadnienie
Wraz ze skargą S. K. złożył do Sądu pismo procesowe datowane na 5 października 2017 r., w którym wniósł o "przyznanie pomocy prawnej, obrońcy z urzędu".
Ponieważ powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, skarżącego wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru obowiązującego w postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
W wyznaczonym terminie S. K. nadesłał wspomniany formularz "PPF", w którym jednak oświadczył, iż "rezygnuje z wniosku o przyznanie prawa pomocy prawnej".
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Treść wywodu skarżącego zawartego w nadesłanym przezeń formularzu "PPF" (karta nr 13 akt sprawy) nie pozostawia wątpliwości co do tego, że jego intencją jest cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy wyrażonego uprzednio w piśmie procesowym z dnia 5 października 2017 r.
W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji, działając na podstawie przywołanego art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 tej ustawy.