Uzasadnienie
Reprezentowany przez adwokata P.N. A sp. z o.o. w B. 3 grudnia 2015 r. wniósł skargę na postanowienie Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skargę tę nadano powtórnie w dniu 20 grudnia 2015 r.
Zarządzeniem z dnia 12 stycznia, doręczonym 26 stycznia 2016 r. do rąk pełnomocnika, skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego oraz złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności odpisu KRS.
W dniu 2 lutego 2016 r. pełnomocnik uiścił wpis od skargi w kwocie 100 zł (w terminie), natomiast w dniu 5 lutego 2016 r. przedstawił odpis KRS oraz pełnomocnictwo (po terminie). W piśmie z 5 lutego 2016 r. zawarł także wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Rozpoznając ten wniosek tut. Sąd postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. odrzucił go jako niedopuszczalny (przedwczesny). Postanowienie to nie zostało zaskarżone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga, jako pierwsze pismo strony w postępowaniu sądowym powinna spełniać określone wymagania. Wymagania te unormowane są m.in. w art. 46 § 1 oraz art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Przepisy te wskazują obligatoryjne elementy skargi, m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; oznaczenie rodzaju pisma, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W zależności od rodzaju pisma mogą występować dodatkowe wymogi – np. konieczność uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik zobowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa; adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie; sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Z przepisu tego wynika, że pełnomocnik winien jest wykazać swoje umocowanie poprzez dołączenie odpowiednich dokumentów. Ponieważ takiego dokumentu w niniejszej sprawie brakowało, zarządzeniem z dnia 12 stycznia 2016 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w szczególności odpisu KRS. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 21), wezwanie powyższe zostało odebrane 21 stycznia 2016 r. Tymczasem wskazany brak formalny został uzupełniony 5 lutego 2016 r., tj. po terminie. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Nie odniósł zamierzonego skutku wniosek o przywrócenie terminu, został bowiem odrzucony postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. Postanowienie to jest prawomocne.
Skarżący mimo prawidłowego wezwania nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie, wobec czego skargę należało odrzucić.
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. art. 58 § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.