Uzasadnienie
W treści pisma procesowego z dnia 28 czerwca 2016 r. H.J. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Do wniosku dołączony został formularz "Oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania", który składa się w postępowaniu przed sądami powszechnymi. W oświadczeniu tym skarżący podniósł, że gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości - poza zamieszkiwanym lokalem własnościowym o powierzchni 32,23 m2, który wymaga remontu. Nadto wskazał, że jest osobą całkowicie niezdolną do pracy oraz do samodzielnej egzystencji i utrzymuje się z renty w kwocie 758,15 zł, ponosząc przy tym miesięczne wydatki z tytułu czynszu (150 zł) i opłat za energię elektryczną (140 zł) oraz koszty leczenia, w kwocie 100 zł.
Następnie, w dniu 27 lipca 2016 r. skarżący złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, gdzie zasadniczo powtórzył swoje wcześniejsze oświadczenia oraz sprecyzował, iż domaga się nie tylko ustanowienia adwokata lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. Równocześnie ponownie podkreślił, iż utrzymuje się z renty wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym, która po potrąceniach dokonywanych w ramach egzekucji komorniczej wynosi zaledwie 758,17 zł.
Do formularza strona dołączyła kopię przekazu pocztowego potwierdzającego pobranie renty za lipiec 2016 r. oraz kopię legitymacji osoby niepełnosprawnej, a także kopie legitymacji członkowskich [...].
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiotem skargi H.J. jest decyzja wydana w sprawie dodatku mieszkaniowego. Wnioskodawca jest więc w niniejszej sprawie objęty zwolnieniem od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie z art. 239 § 1 pkt 1 lit. h p.p.s.a., a w konsekwencji, jego wniosek o zwolnienie z obowiązku uiszczenia rzeczonych kosztów jest od samego początku bezprzedmiotowy i dlatego nie podlega rozpoznaniu (zaprezentowane stanowisko koresponduje z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 29 lipca 2016 r. - karta nr 34 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku H.J. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, że po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku i uskarża się na zły stan zdrowia. Przedłożone przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że jest osobą całkowicie niezdolną do pracy i do samodzielnej egzystencji, zaś źródło jego dochodu to renta, w kwocie netto zaledwie 758,17 zł, która nie umożliwia dokonania w zasadzie jakichkolwiek oszczędności.
Mając na względzie powyższe uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie należności związanych z udziałem w sprawie adwokata przekracza jego możliwości płatnicze i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.