Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...]r. nr [...], którą stwierdzono, że decyzja z dnia [...]r. o przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych i decyzja z dnia [...]r. o nie przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych, zostały wydane z naruszeniem prawa.
Korespondencja zawierająca odpis wyżej wymienionej decyzji wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...] w terminie 30 dni od jej otrzymania, została dwukrotnie awizowana w dniu 6 i 14 czerwca 2016 r., a następnie w dniu 21 czerwca 2016 r. zwrócona do organu z adnotacją, że nie podjęto jej w terminie. Tym samym na podstawie art. 44 § 4 K.p.a. uznano, że decyzja z dnia [...]r. została doręczona w dniu 20 czerwca 2016 r. (k. 5 akt administracyjnych).
Tymczasem w dniu 8 listopada 2016 r. T.S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższe rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi natomiast, iż skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu przez sąd. Poza tym art. 54 § 1 P.p.s.a. wymaga również, aby skargi wnoszone były za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja została uznana za skutecznie doręczoną w dniu 20 czerwca 2016 r., tym samym termin do złożenia skargi upłynął w dniu 20 lipca 2016 r. Skarga została natomiast złożona osobiście w siedzibie Kolegium dopiero w dniu 8 listopada 2016 r. Tym samym nie ulega wątpliwości, że wniesienie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.