Uzasadnienie
W treści skargi M. F. wniósł o ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Następnie, odpowiadając na stosowne wezwanie, skarżący nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w treści którego potwierdził zakres swojego żądania. Równocześnie oświadczył, że jest osobą schorowaną, niepełnosprawną, gospodaruje samotnie, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zajmuje lokal mieszkalny na zasadzie dożywocia), zaś źródłem utrzymania są dla niego zasiłek stały oraz zasiłek pielęgnacyjny, w kwotach odpowiednio 476 zł i 153 zł. Nadto dodał, iż wydatkuje na leki 250 zł oraz uiszcza opłatę za energię elektryczną, w kwocie 80,49 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Analiza stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że zachował on powyższy wymóg.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Jest przy tym osobą poważnie chorą, niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym, zaś jedynym źródłem utrzymania są dlań świadczenia z pomocy społecznej. Fakty te potwierdzają dokumenty dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy (vide: kwestionariusz aktualizacji rodzinnego wywiadu środowiskowego), a skoro brak jest okoliczności, które mogłyby wskazywać, aby sytuacja materialna i życiowa wnioskodawcy miała ulec w międzyczasie istotnej poprawie uznano, że nie jest on w stanie wygenerować środków umożliwiających opłacenie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku w swoich koniecznych potrzebach.
Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.