Uzasadnienie
Po rozpatrzeniu wniosku T. R. z dnia [...] r. wydaną z upoważnienia Wójta Gminy D. decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówiono przyznania jej na rzecz małoletniej córki W. Ś. świadczenia z funduszu alimentacyjnego z powodu niespełnienia kryterium dochodowego. Jako podstawę tej decyzji podał organ orzekający art. 1 ust. 2, art. 9 ust. 1 i 2, art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2, art. 18, art. 20 i art. 25 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm., zwanej dalej ustawą lub ustawą o pomocy osobom uprawnionym do alimentów) oraz art. 104 kpa. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że z załączonych do wniosków dokumentów wynika, iż dochód w rodzinie wnioskodawczyni wyniósł w 2009 r. 911,71 zł miesięcznie na osobę, a więc przekraczał kryterium dochodowe w kwocie 725,00 zł miesięcznie o jakim mowa w art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, warunkujące zgodnie z tym przepisem prawo do przyznania objętego postępowaniem świadczenia.
W odwołaniu T. R. powyższą decyzję uznała za krzywdzącą. Podniosła, że sama wychowuje córkę W. Ś. urodzoną w 2003 r., pracuje w trybie 3-zmianowym, często w nadgodzinach, na dojazdy do pracy autobusem wydaje 280 zł miesięcznie, córka jest uczennicą I klasy szkoły podstawowej, nie otrzymuje od ojca córka alimentów zasądzonych w kwocie 280 zł miesięcznie, ponosi wydatki związane z utrzymaniem i nauką córki oraz utrzymaniem mieszkania.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. odwołania tego nie uwzględniło i zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną z powołaniem się na treść art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 1, art. 2 pkt 4 i art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia opisało przebieg dotychczasowego postępowania oraz treść zgromadzonych w sprawie dowodów. Dalej powołując się na treść art. 2 pkt 2, 4 i 11, art. 9 ust. 1 i 2 ww. ustawy oraz § 9 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lipca 2008 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. Nr 136, poz. 855), dokonało wyliczenia dochodu w rodzinie odwołującej się. Wyliczenie to potwierdziło ustalenie organu pierwszej instancji, że dochód ten wyniósł w 2009 r. 911,71 zł miesięcznie na osobę, przy kryterium dochodowym warunkującym przyznanie prawa do objętego postępowaniem świadczenia w kwocie 725,00 zł miesięcznie (zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy).
SKO stwierdziło nadto, że zgodnie z obowiązującymi przepisami decyzja o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego nie jest decyzją ze sfery uznania administracyjnego. Przy przyznaniu tego świadczenia decyduje m. in. spełnienie kryterium dochodowego obliczonego zgodnie z treścią szczegółowych przepisów. Dlatego też nie mogły odnieść zdaniem organu odwoławczego skutku argumenty podnoszone w odwołaniu, dotyczące wysokich kosztów utrzymania domu i kosztów dojazdu do pracy.
W skardze do sądu administracyjnego na powyższą decyzję SKO w C. T. R. powtórzyła stwierdzenia sformułowane wcześniej w odwołaniu. Dodatkowo podniosła, że dla zapewnienia właściwej opieki nad córką, w czasie gdy przebywa w pracy, musi korzystać z pomocy sąsiadki.
W odpowiedzi na skargę SKO w C. wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem brak jest zdaniem Sądu podstaw do przyjęcia, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem obowiązującego prawa, a tylko pod tym względem podlega ona kontroli sądowej zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Poczynione przez organy orzekające ustalenia faktyczne znajdują pełne potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i nie były przez skarżącą kwestionowane. Wynika z nich, że dochód na osobę w rodzinie skarżącej w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy tj. w 2009 r., wyniósł 911,71 zł miesięcznie. Został on wyliczony zgodnie z obowiązującym przepisami (powołanymi szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji). Wyliczenie to nie zostało przez skarżącą zakwestionowane. Skoro zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza 725 zł miesięcznie, to wobec przekroczenia tego kryterium w rodzinie skarżącej przyznanie jej wnioskowanego świadczenia nie było możliwe gdyż nastąpiłoby to z ewidentnym naruszeniem tego przepisu.
Odmowa przyznania przedmiotowego świadczenia odpowiada zatem prawu. Na odmienną ocenę legalności zaskarżonej decyzji nie mogły zatem wpłynąć okoliczności podnoszone przez skarżącą w skardze (a wcześniej w odwołaniu) dotyczące jej trudnej sytuacji materialnej i życiowej, która nie była przez organy orzekające kwestionowana. Zaistnienie tych okoliczności nie przekreśla bowiem treści art. 9 ust. 2 ustawy, z której wynika konieczny warunek przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego w postaci kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, a który w odniesieniu do rodziny skarżącej nie został spełniony.
Należy też zwrócić uwagę skarżącej, co słusznie podniósł organ odwoławczy, że przy orzekaniu w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego organy nie działają w ramach uznania administracyjnego lecz są związane ściśle obowiązującym prawem.
Skoro zaskarżona decyzja prawa nie narusza to skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).