Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego T.M. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, co następnie zostało przez niego potwierdzone na urzędowym formularzu PPF złożonym w tutejszym Sądzie dnia 4 stycznia 2013 r.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r. referendarz sądowy ustanowił dla skarżącego adwokata.
W wykonaniu tego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 12 lutego 2013 r. poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego T.M. ustanowiony został adwokat A.M.
W piśmie procesowym z dnia 12 września 2013 r. T.M. oświadczył, że rezygnuje z przydzielonych mu z urzędu adwokatów, którzy zostali dla niego wyznaczeni w postępowaniach toczących się przed tutejszym Sądem (także w niniejszej sprawie) oraz dał wyraz swojemu niezadowoleniu z ich pracy.
W ocenie Sądu powyższe pismo stanowiło wypowiedzenie pełnomocnictwa, dlatego doręczył jego odpis adwokatowi A.M.
Wyrokiem z dnia 17 października 2013 r. Sąd oddalił skargę T.M.
Tego samego dnia T.M. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, gdzie oznaczył, iż ponownie żąda ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 18 listopada 2013 r. tut. Sąd odmówił T.M. przyznania prawa pomocy. Z kolei Okręgowa Rada Adwokacka w K. pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. poinformowała, że wyznacza dla skarżącego adwokata z urzędu w osobie adwokata A.N. w miejsce uprzednio wyznaczonego adwokata A.M.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. - wyznaczony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady przyznawania wynagrodzenia pełnomocnikom wyznaczanym przez Sąd dla stron z urzędu uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Zgodnie z § 2 ust. 1 i 3 cytowanego rozporządzenia zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielanej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przyznane pełnomocnikowi wynagrodzenie powiększa się o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania w tym przedmiocie.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b powołanego rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawki minimalne wynoszą 50 % stawki minimalnej przewidzianej za udział w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. Z kolei według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia w innej sprawie niż wymieniona w pkt 1 lit. a – b cytowanego przepisu stawka w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie pełnomocnik, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie więc z powołanymi wyżej przepisami jego wynagrodzenie winno wynieść 180 zł (75% z kwoty 240 zł). Kwotę tę należy jednak powiększyć o podatek od towarów i usług w wysokości 23 %, co łącznie stanowi kwotę 221,40 zł.
W związku z powyższym należało orzec o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane w ramach prawa pomocy przyznanego skarżącemu z urzędu zgodnie z poczynionymi wyliczeniami na zasadzie wyżej powołanych przepisów.