Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] D.M. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. Jednocześnie w dniu [...] skarżąca zwróciła się do Sądu z wnioskiem o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżąca złożyła wniosek na urzędowym formularzu "PPF", podając, że jej jedynym źródłem utrzymania jest renta w wysokości 551 zł miesięcznie. Postanowieniem z dnia [...] Sąd umorzył postępowanie z wniosku skarżącej o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącej adwokata z urzędu.
Skarżąca ponownie wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w dniu [...] (na urzędowym formularzu "PPF"). Kolejny raz zwróciła się o zwolnienie jej z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Po myśli art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stronie może zostać przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje łącznie zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo obejmuje tylko ustanowienie adwokata.
Zgodnie z art. 239 pkt lit. c cytowanej powyżej ustawy, nie mają obowiązku ponoszenia kosztów sądowych osoby wnoszące skargi dotyczące chorób zawodowych. Zatem w rozpatrywanej sprawie z mocy ustawy skarżąca D. M. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, z mocy samej ustawy objęta jest bowiem zwolnieniem. Odnosząc się zatem do treści art. 241 ustawy trzeba uznać, ż skarżąca w tej sprawie nie ma obowiązku ponoszenia zarówno opłat sądowych, w tym wpisu sądowego, jak i ponoszenia innych wydatków. Wobec powyższego, za bezprzedmiotowy należało uznać wniosek skarżącej w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych, w związku z czym na mocy art. 161 § 1 pkt 3 powołanej powyżej ustawy, należało orzec jak w punkcie 1 sentencji.
Wobec powyższego merytoryczne rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy ograniczone zostało do analizy przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, o których stanowi art. 246 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy w tym miejscu zauważyć, iż postanowieniem z dnia [...] Sygn. akt IV SA/Gl 1113/06 skarżącej przyznano adwokata z urzędu. Pismem Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczony został adwokat C. C., któremu pismem z dnia [...] skarżąca udzieliła pełnomocnictwa do reprezentowania jej w niniejszej sprawie. Na tej podstawie reprezentował on stronę skarżącą w dotychczasowym postępowaniu przed tut. Sądem, m.in. uczestniczył w rozprawie przeprowadzonej w dniu [...], oraz jako pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienie ogłoszonego wyroku, który wraz uzasadnieniem został mu doręczony w dniu [...]. Zaznaczyć należy, że skarżąca nie wypowiedziała do chwili obecnej udzielonego pełnomocnikowi pełnomocnictwa.
W tej sytuacji Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca jest w niniejszym postępowaniu prawidłowo reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika. Nie ma podstaw do ustanowienia nowego pełnomocnika w sprawie.
Mając na względzie powyższą argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 160 z związku na podstawie art. 245 (1 i (3 w związku art. 246 (1 pkt 2 ustawy oraz art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak punkcie 2 sentencji postanowienia.