Uzasadnienie
S. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie zasiłku stałego. Skarga nie została podpisana.
Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 grudnia 2016 r. wezwano skarżącego do podpisania skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Wezwanie to zostało skutecznie doręczone do rąk skarżącego dnia 29 grudnia 2016 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 9). Dnia 3 stycznia 2016 r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącego zatytułowane "Odpowiedź na stanowisko organu", jednakże pisma tego, ze względu na jego treść, nie można uznać za podpisaną przez S. N. skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Podstawowym natomiast wymogiem skuteczności pism procesowych jest ich podpisanie stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a stanowi natomiast, iż w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych skargi sąd skargę odrzuca.
W niniejszej sprawie S. N. został prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Omówiony wyżej brak formalny nie został w zakreślonym przez Sąd terminie uzupełniony, dlatego Sąd w oparciu o regulację art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.