Uzasadnienie
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi, S. N.w dniu 5 stycznia 2017 r. nadał do Sądu pismo procesowe, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych powołując się na brak środków.
Następnie, w dniu 16 lutego 2017 r. skarżący nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdził zakres swojego żądania. Równocześnie oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z małżonką, zamieszkują w domu należącym do ich syna, gdzie mają udostępnione dwa pokoje oraz kuchnię, nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości i utrzymują się ze świadczeń z pomocy społecznej, w kwocie ogółem 771 zł miesięcznie (w tym 257 zł on sam, zaś 500 zł jego małżonka), ponosząc koszty z tytułu opłat za gaz w butli (60 zł), prąd (70 zł) i wodę 52 zł. Wnioskodawca dodał, że jego żona dotychczas bezskutecznie ubiega się o przyznanie renty, z kolei on sam, choć musi przyjmować leki, to jednak nie jest w stanie wykupić wszystkich, które są mu potrzebne.
Następnie, odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, S. N. nadesłał dokumenty potwierdzające ponoszone przezeń koszty utrzymania z tytułu opłat za tzw. media oraz w ramach zakupu leków. Przedłożył także kopię orzeczenia o zaliczeniu go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności oraz kopię decyzji administracyjnej, na mocy której pobierał - jako osoba całkowicie niezdolna do pracy - zasiłek stały z pomocy społecznej, w okresie od 1 lutego 2016 r. do 31 stycznia 2017 r., w kwocie 257 zł Równocześnie, w nadesłanym piśmie procesowym wnioskujący oświadczył, że do dnia dzisiejszego (20 marca 2017 r.) nie została wydana decyzja o przyznaniu wspomnianego świadczenia na okres późniejszy, w związku z czym aktualnie nie pobiera żadnych świadczeń
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku S.N. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącego wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku zaś jedynym źródłem utrzymania dla niego i żony są świadczenia z pomocy społecznej. Równocześnie, nadesłane przezeń dokumenty źródłowe potwierdzają, iż jest osobą niepełnosprawną i w ostatnim okresie przez rok pobierał zasiłek stały w związku z całkowitą niezdolnością do pracy.
W tym kontekście uznano, że wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że pokrycie pełnych kosztów niniejszego postępowania przekracza jego możliwości płatnicze i mogłoby spowodować uszczerbek w koniecznych potrzebach życiowych jego i małżonki.
Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.