Uzasadnienie
A. S. (dalej skarżący) dnia 23 października 2017 r. (data nadania) wniósł do Zarządu Województwa Śląskiego pismo zatytułowane skarga. We wskazanym powyżej piśmie skarżący wyraził swoje niezadowolenie z treści rozstrzygnięcia [...]Centrum Przedsiębiorczości w C. z dnia [...] r. nr [...] mocą którego wniesiony przez skarżącego protest pozostawiony został bez rozpatrzenia.
Jak wynika z akt administracyjnych rozstrzygnięcie to, wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia na skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, doręczono skarżącemu w dniu 25 września 2017 r.
W dniu 17 listopada 2017 r. Zarząd Województwa Śląskiego (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) przekazał skargę A. S. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, co następuje
Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 poz. 1460 ze zm.; dalej: "ustawa wdrożeniowa"), w związku z art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz.U. z 2017 poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
Ustawa wdrożeniowa reguluje postępowanie sądowoadministracyjne pod wieloma względami odmiennie od trybu określonego w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a.
Ustawa ta wprowadza też pewne modyfikacje w stosunku do rozwiązań przewidzianych w p.p.s.a., m.in. skrócone zostały terminy do wniesienia skargi, wprowadzono termin do rozpatrzenia skargi, a także przewidziano tryb jej wniesienia bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Powyższe rozwiązania zmierzały do uzyskania efektu szybkości postępowania, idącego dalej niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a.
Zgodnie z brzmieniem art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl zaś art. 61 ust. 2 tej ustawy skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1, a w przypadku, o którym mowa w art. 54 ust. 3 - w terminie 14 dni od dnia upływu terminu na uzupełnienie protestu lub poprawienie w nim oczywistych omyłek, wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Skarga podlega wpisowi stałemu.
Z kolei, jak stanowi art. 61 ust. 6 pkt ustawy wdrożeniowej wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Jak wynika z art. 61 ust. 2 ustawy wdrożeniowej w przypadku pozostawienia protestu bez rozpatrzenia skargę należy wnieść bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o podjętym rozstrzygnięciu. Skarga jest pismem procesowym w rozumieniu art. 45 p.p.s.a. Termin dokonania czynności w postępowaniu sądowym w formie pisma jest zachowany wówczas, gdy pismo zostało przed upływem terminu wniesione do właściwego sądu, co oznacza złożenie pisma zarówno w biurze podawczym sądu, jak i w jakimkolwiek jego wydziale, nawet niewłaściwym do podjęcia dalszych czynności sądowych (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt I PZ 55/02, OSNP 2004, Nr 7, poz. 125). Dla zachowania terminu konieczne jest jednak, aby pismo zostało nadane pod adresem właściwego sądu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. akt III CZP 33/87, OSNC 1988, Nr 6, poz. 73).
Mylne oznaczenie sądu albo złożenie pisma za pośrednictwem innego organu powoduje, że o dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data jego nadania pod adresem tego sądu przez organ. Organ taki działa w tym przypadku jako pośrednik, zastępując działanie skarżącego.
W rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie organu podlegające zaskarżeniu zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 września 2017 r. Oznacza to, że 14-dniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach upłynął w dniu 9 października 2017 r. (poniedziałek). Jak wynika z akt sądowych, skarga została nadana w dniu 23 października 2017 r. w Urzędzie Pocztowym w W., jednakże na adres Zarządu Województwa Śląskiego. Następnie, w dniu 17 listopada 2017 r., organ ten przekazał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Data skierowania przez organ skargi do sądu stanowi zatem datę jej wniesienia. Powyższe oznacza, że termin do wniesienia skargi nie został zachowany skoro w ustawowym terminie skarga nie została skierowana do sądu.
W związku z tym stwierdzić należało, że skarga została wniesiona do sądu po terminie o jakim mowa w art. 61 ust. 2 zdanie pierwsze u.z.r.p., co musiało skutkować pozostawieniem jej bez rozpatrzenia.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 ust. 6 u.z.r.p., orzeczono jak w sentencji.