Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 listopada 2014r. wezwano M.M. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium rektora dla najlepszych studentów w kwocie 200 zł. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu do rąk dorosłego domownika (ojca skarżącego) w dniu 2 grudnia 2014r., co wynika z dowodu doręczenia zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k.15).
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M.M. z powodu braku uiszczenia wpisu od skargi.
Odpis powyższego orzeczenia został doręczony skarżącemu do rąk dorosłego domownika (brata skarżącego) w dniu 22 stycznia 2015r., co wynika z dowodu zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 29).
Skarżący pismem złożonym w dniu 29 stycznia 2015r. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Podniósł, że wezwanie do uiszczenia wpisu odebrała jego babcią, która jest w podeszłym wieku i ma problemy z pamięcią. Z tego powodu zapomniała przekazać skarżącemu wezwanie. Babcia przypomniała sobie o tej korespondencji dopiero, gdy zostało doręczone pismo z 19 stycznia 2015r. (odpis postanowienia o odrzuceniu skargi). Powyższe pisma skarżący otrzymał dopiero w dniu 23 stycznia 2015r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., przewiduje, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto strona winna równocześnie z wnioskiem dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
M.M. zachował ustawowy termin 7 dni do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został mu doręczony w dniu 22 stycznia 2015r., a wniosek skarżący złożył w dniu 29 stycznia 2015r.
Skarżący uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi podniósł, że wezwanie z dnia 28 listopada 2014r. odebrała jego babcia, która ma problemy z pamięcią z powodu podeszłego wieku. Podkreślić należy, że wbrew tym twierdzeniom wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu do rąk jego ojca w trybie zastępczym (art. 72 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli dorosły domownik, który nie ma sprzecznych interesów w sprawie, własnoręcznym podpisem kwituje odbiór przesyłki, to tym samym zobowiązuje się do jej przekazania adresatowi. Jeżeli zaś domownik nie zobowiązuje się oddać przesyłki adresatowi, to przesyłka nie powinna zostać mu wydana (por. postanowienie NSA z 21 lutego 2012r. sygn. akt II OZ 70/12). Skoro ojciec skarżącego własnoręcznym podpisem pokwitował odbiór pisma, w sposób dorozumiały podjął się przekazania pisma skarżącemu jako adresatowi. W konsekwencji należy uznać, że doręczenie skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło w sposób prawidłowy.
Zdaniem Sądu nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu zarzut skarżącego dotyczący tego, że nie dopełnił obowiązku uiszczenia wpisu z powodu problemów z pamięcią babki, która nie oddała skarżącemu wezwania w terminie. Po pierwsze, jak wyżej wskazano, z dowodu doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu wynika, że pismo to zostało odebrane przez ojca skarżącego. Zatem już z tego powodu argumentacja dotycząca wieku babci i jej problemów z pamięcią nie zasługuje na uwzględnienie. Po drugie, rolą wnioskującego jest wykazanie okoliczności, które świadczyłyby o braku winy. Zatem nawet gdyby doręczenie nastąpiło do rąk babci skarżącego, to jego obowiązkiem byłoby przedłożyć stosowną dokumentację (np. zaświadczenie lekarskie) potwierdzającej podniesione okoliczności we wniosku. Tymczasem skarżący tego nie uczynił.
Jak wskazano, doręczenie wezwania nastąpiło do rąk ojca skarżącego. Zdaniem Sądu odebranie korespondencji przez dorosłego domownika i brak przekazania jej do rąk adresata we właściwym czasie, nie wyłącza winy skarżącego. Nieuwagi lub zaniedbania nie można kwalifikować bowiem jako braku winy, będącego przesłanką przywrócenia uchybionego terminu.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.