Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 września 2013 r. J.K. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] z dnia [...], wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta R., rozstrzygającą wobec niej o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku ze sprawowaniem opieki nad mężem – M.K.
Następnie w piśmie procesowym datowanym na 12 maja 2014 r. skarżąca oświadczyła, że "wnosi pozostawienie bez rozpoznania zażalenia" w sprawie zasiłku pielęgnacyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże w przypadku, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności sąd uzna je za niedopuszczalne.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W treści pisma procesowego z dnia 12 maja 2014 r., a w szczególności w jego uzasadnieniu, J.K. podniosła, iż cofa swoją skargę. Ponieważ przy tym w sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za uznaniem cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Sąd orzekł o umorzeniu postępowania działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. w związku z art. 60 tej ustawy.