Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] Prezydent B. w trybie art. 155 kpa zmienił swoją decyzję z dnia [...] przez uchylenie K. M. prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla syna K. za maj 2014 r.
Na skutek odwołania strony zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło decyzję I instancji i umorzyło postępowanie w sprawie jako bezprzedmiotowe, gdyż w zakresie dochodów strony nie wystąpiły takie zmiany, które uzasadniałyby weryfikację prawa do przedmiotowych świadczeń.
W skardze Prokurator Rejonowy B. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, kwestionując zastosowaną przez organ odwoławczy interpretację art. 9 ust. 4a ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 1228).
Na rozprawie skarżący cofnął skargę z uwagi na zastosowany przez organ I instancji tryb z art. 155 kpa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest bezwzględnie na zasadzie skargowości. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "Ppsa"), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Sąd uznał, że cofnięcie skargi w tej sprawie jest dopuszczalne i dlatego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa w związku z art. 60 Ppsa orzekł jak w sentencji.