Uzasadnienie
W dniu 2 lipca 2013 r. P. C. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym oznaczył, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu powołał się na trudną sytuację materialną wywodząc, że nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Równocześnie zadeklarował, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z rodzicami i bratem, zamieszkuje w lokalu kwaterunkowym o powierzchni 89 m2 (głównym najemcą jest matka) oraz, że zarówno on jak i inni członkowie jego rodziny nie posiadają żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. Nadto dodał, że jego ojciec oraz brat są osobami niepełnosprawnymi i wymagają opieki, co wiąże się z koniecznością ponoszenia wydatków na leki.
Miesięczny dochód brutto przypadający na rodzinę strony zadeklarowany został w kwocie 1.823,10 zł, na którą składa się renta jego ojca w kwocie 1.203,10 zł oraz świadczenie pielęgnacyjne pobierane przez matkę, w wysokości 620 zł.
Do wniosku skarżący dołączył zaświadczenie wyższej uczelni potwierdzające, że jego brat – D.C. studiuje w systemie stacjonarnym, decyzję o przyznaniu jego matce świadczenia pielęgnacyjnego, zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. potwierdzające, że wnioskujący oraz jego matka w roku 2012 nie uzyskali żadnego dochodu (skarżący w ogóle nie figuruje w ewidencji podatników) oraz zaświadczenie ZUS, z którego wynika, że kwota netto renty pobieranej przez jego ojca wynosi 1.017,82 zł.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Na wstępie należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona na decyzję administracyjną wydaną w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego, którego cel i charakter nie pozostawia wątpliwości co do tego, że stanowi ono formę szeroko pojętej pomocy społecznej. Tym samym, w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. skarżący jest w tej sprawie zwolniony od kosztów sądowych z mocy samego prawa, a w rezultacie jego wniosek w niniejszym zakresie jest bezprzedmiotowy i jako taki nie podlega rozpoznaniu (strona została już o tym poinformowana przez Sąd odrębnym pismem z dnia 11 lipca 2013 r.).
Odnosząc się natomiast do wniosku P.C. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 cytowanej regulacji, mogącym obejmować ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że zachował on wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego przezeń żądania.
Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, iż nie posiada on żadnych zasobów finansowych czy innego majątku ani też nie osiąga jakiegokolwiek dochodu. Nadesłane wraz z wnioskiem dokumenty źródłowe potwierdzają przy tym, że dochód netto przypadający na jego czteroosobową rodzinę wynosi zaledwie 1.637,82 zł, na co składa się renta jego niepełnosprawnego ojca oraz świadczenie pielęgnacyjne pobierane przez jego matkę na brata. Nie budzi zatem wątpliwości, że dochód ten nie umożliwia dokonania w zasadzie jakichkolwiek oszczędności.
Mając na względzie wszystkie przywołane wyżej okoliczności uznano, iż skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie pokryć kosztów jakie wiążą się z udziałem w sprawie fachowego pełnomocnika bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny. Dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.
Przyznając prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego wzięto nadto pod uwagę obciążenie poszczególnych korporacji zawodowych, w tym adwokackiej i radcowskiej, sprawami, w których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustanawia profesjonalnych pełnomocników.