Uzasadnienie
W treści pisma procesowego datowanego na 1 stycznia 2017 r. J. F.wniosła o ustanowienie adwokata.
Następnie, w dniu 9 lutego 2017 r. skarżąca złożyła do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym sprecyzowała, iż domaga się nie tylko ustanowienia adwokata lecz nadto także zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Równocześnie podkreśliła, że od września 2013 r. przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie pracuje odpłatnie, jednak po pomniejszeniu o wszystkie dokonywane potrącenia, otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie, w kwocie zaledwie około 450 zł.
Następnie, odpowiadając na wezwanie do uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku, skarżąca nadesłała zaświadczenie wydane przez administrację Zakładu Karnego nr [...] w G., z którego wynika, że w trzech ostatnich miesiącach uzyskała w ramach wynagrodzenia za pracę odpłatną kwoty netto odpowiednio 433,70 zł, 439,75 zł oraz 172,11 zł.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Na wstępie należy odnotować, że przedmiotem skargi J.F. jest decyzja administracyjna wydana w przedmiocie odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, a zatem dotyczy problematyki z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej. Skarżąca korzysta więc w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. i dlatego jej wniosek w tym zakresie jest od samego początku bezprzedmiotowy, a jako taki nie podlega rozpoznaniu (stanowisko zbieżne z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2017 r. - karta nr 21 akt sprawy).
Odnosząc się natomiast do wniosku strony o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika należy wskazać, iż w myśl zasady sformułowanej w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że wnioskodawczyni spełniła wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Jest ona bowiem osobą od ponad trzech lat pozbawioną wolności, zaś z jej oświadczeń wynika, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie - co potwierdza zaświadczenie administracji Zakładu Karnego nr [...]w G. (vide: karta nr 31 akt sprawy) - chociaż jest w tej placówce zatrudniona odpłatnie, to jednak kwota netto pobieranego przez nią wynagrodzenia nie jest na tyle znaczna, aby umożliwiać wygenerowanie środków wystarczających na opłacenie adwokata z wyboru.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., oraz w oparciu o art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.