Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 września 2013 r. M. W. zastępowany przez pełnomocnika adwokata A. S.- O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 poz. 270), dalej p. p. s. a. uchyliło wskazaną wyżej decyzję własną oraz decyzję wydaną przez organ I instancji.
Ze skierowanego to tutejszego Sądu pisma organu z dnia 29 listopada 2013 r. wynika, że strona skarżąca nie wniosła skargi na decyzję wydaną w trybie autokontroli.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Cytowany przepis stanowi samoistną podstawę dokonania przez organ administracji autokontroli, przy czym jedynym warunkiem, jaki musi zostać spełniony, aby wyczerpana została dyspozycja tego uregulowania, jest uwzględnienie skargi w całości (J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. Lexis Nexis, Warszawa 2008, str. 185).
Sytuacja taka ma miejsce w niniejszej sprawie, jako że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uczyniło zadość żądaniu skarżącego i uchyliło akt stanowiący przedmiot skargi jak również poprzedzającą go decyzję organu pierwszej instancji.
Przywołana decyzja z dnia [...] r. nie została przy tym przez skarżącego zakwestionowana. Z pisma Kolegium datowanego na dzień 29 listopada 2013 r. (k.25) oraz z nadesłanego przez ten organ zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wspomniana decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 25 października 2013 r., a w rezultacie termin do jej zaskarżenia upłynął w dniu 25 listopada 2013 r. Tymczasem do dnia dzisiejszego skarga na omawianą decyzję nie została wniesiona.
Wobec powyższego nie budzi wątpliwości, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało prawomocnie wyeliminowane z obrotu prawnego, a w konsekwencji postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i dlatego należało orzec o jego umorzeniu, działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a.
O kosztach postępowania, na które składało się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego (240 zł) rozstrzygnięto na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).