Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego.
W dniu 3 lipca 2015 r. skarżąca przedłożyła urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", wnosząc o ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wnioskodawczyni podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz synem. Oświadczyła, że na jej majątek składa się dom murowany oraz dom drewniany (w złym stanie technicznym) oraz 2 ha gospodarstwa rolnego. Wnioskodawczyni oświadczyła również, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych powyżej 3000 Euro, a dochód jej rodziny wynosi 1 800 zł miesięcznie.
Pismem z dnia 23 lipca 2015 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez podanie aktualnej orientacyjnej miesięcznej wysokości kosztów bieżącego utrzymania czynsz, opłaty za tzw. media a także wydatków na zakup żywności, środków czystości, leczenie i zakup leków oraz nadesłanie dowodów wpłat, faktur VAT i paragonów potwierdzających te wydatki oraz wydatki ponoszone na leczenie i zakup leków i inne. Wezwano także o sprecyzowanie czy skarżącego obciążają zaległości w tym zakresie oraz o ich udokumentowanie. W odpowiedzi R.S. w piśmie z dnia 7 sierpnia 2015 r. wskazała opłaty, które ponosi, a to: KRUS 375 zł (co trzy miesiące), energia elektryczna 204, 14 zł (co dwa miesiące), telefon i Internet 60, 98 zł (co miesiąc), telefon komórkowy 79,98 zł (co miesiąc), opłata za kanalizację 152, 61 zł (co dwa miesiące), opał 3500 zł (rocznie), żywność, leki, środki czystości 500 zł, dojazd mżą do pracy 200 zł. Na potwierdzenie powyższego skarżąca dołączyła stosowne rachunki oraz faktury.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przedmiotowej sprawie R.S. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.
Zgodnie z regulacją z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 270 z późn. zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wskazany przepis art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi regulację wyjątkową w stosunku do ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego, wyrażonej w art. 199 P.p.s.a. Instytucja prawa pomocy ma natomiast na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które ze względu na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Oznacza to, że przyznanie prawa pomocy ma bardzo ograniczony zakres stosowania i może mieć miejsce tylko w wyjątkowych sytuacjach.
Zdaniem Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżąca nie posiada środków pieniężnych koniecznych do ustanowienia adwokata. Jak wynika z dokumentacji nadesłanej do niniejszej sprawy R.S. prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem oraz synem. Dochód rodziny wynosi 1800 zł miesięcznie. Wobec ponoszonych przez R.S. wydatków nie budzi wątpliwości, że samodzielne ustanowienie adwokata przekracza możliwości płatnicze skarżącej mogłoby narazić ja na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.