Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 października 2017 r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pismo Rektora A w K. z dnia [...] r. nr [...]. We wskazanym powyżej piśmie Rektor poinformował M. K., że w sprawie prawidłowości naliczania średniej ocen uzyskanych w toku studiów złożyła już skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zatem nie ustosunkowuje się do treści pisma skarżącej zatytułowanej "odwołanie" albowiem sprawa pozostaje w kompetencjach Sądu.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie skargi. Wskazał, że zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną, nie podlega więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać trzeba, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.). W ramach tej wstępnej kontroli dokonuje przede wszystkim badania swojej właściwości biorąc pod uwagę treść art. 3 § 2 P.p.s.a.
Zgodnie z regulacją zawartą w 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i oraz 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Ponadto Sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Podkreślenia wymaga, że ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym w określonych przypadkach dopuszcza możliwość sądowej kontroli działalności publicznych oraz niepublicznych szkół wyższych, mając na względzie zasadę autonomii wyrażoną w art. 4 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257) oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. W postanowieniu tut. Sądu z dnia 19 czerwca 2017 r. sygn. akt IV SA/Gl 441/17 stwierdzono, że powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty a zatem w pozostałym zakresie stosuje się wyłącznie przepisy Prawa o szkolnictwie wyższym, które stanowią wyraz kluczowej dla funkcjonowania demokratycznego państwa prawnego zasady autonomii uczelni.
Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest pismo Rektora A w K. z dnia [...]r. będące odpowiedzią na "odwołanie" skarżącej dotyczące sposobu naliczenia średniej ocen uzyskanych w toku studiów. W tym miejscu przyjdzie wskazać, że skład orzekający w pełni popiera pogląd i przyjmuje za własny pogląd wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 listopada 2017 r. sygn. IV SA/Gl 985/17 zgodnie z którym zaświadczenie o ukończeniu studiów jest czynnością faktyczną, rodzajem dokumentu urzędowego, który nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Nie przysługuje też od niego żaden środek zaskarżenia, a można jedynie przeprowadzić przeciwko niemu przeciwdowód w postępowaniu administracyjnym, złożyć skargę powszechną w trybie skarg i wniosków lub żądać wydania nowego zaświadczenia od organu, który je wydał. Samo jednak zaświadczenie jako że nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega kontroli sądu administracyjnego, a osoba, która kwestionuje jego treść może dochodzić swego roszczenia drogą pośrednią, tj. wnioskować o ponowne wydanie zaświadczenia o określonej treści i w razie wydania postanowienia o odmowie złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia.
Nadto zaświadczenie nie jest decyzją administracyjną. Trzeba podkreślić, że w przeciwieństwie do decyzji administracyjnej, zaświadczenie, zważywszy na jego charakter i funkcje, nie wiąże organu i może być zawsze uchylone lub zmienione, w sytuacji gdy dojdzie do zmiany faktów lub stanu prawnego (por. wyrok NSA z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt II GSK 186/11). Zaświadczenie jak wyżej wskazano stanowi czynność faktyczną, podczas gdy decyzja administracyjna jest czynnością prawną. Decyzje wydaje się po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ogólnego, w którym zmierza się do załatwienia sprawy i wydania rozstrzygnięcia o prawach bądź obowiązkach stron. Postępowanie w sprawie wydania zaświadczeń nie jest skierowane na wywołanie bezpośrednich skutków prawnych i pozostaje bez wpływu na zakres praw i obowiązków stron. Z tych względów od pisma, które nie stanowi decyzji administracyjnej nie można wnieść odwołania w rozumieniu przepisów kodeksu postępowania administracyjnego a dalej skargi do sądu administracyjnego.
W związku z powyższym, uznając skargę za niedopuszczalną, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.