Uzasadnienie
Skarżący J. R. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ze skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tut. Sądu z dnia 14 sierpnia 2006 r. sygn. akt IV SAB/Gl 17/06.
Skarżący wskazał, iż jest w posiadaniu nowych środków dowodowych mających wpływ na wynik rozstrzygnięcia.
Jako nowe środki dowodowe wskazał decyzję Nr [...] z dnia [...] Nr [...] Ś. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa decyzji Nr [...] Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. Zdaniem skarżącego wyrok rozstrzygający sprawę, której postępowania domaga się oparty został na usuniętej z obrotu prawnego decyzji Nr [...].
Skarżący wskazał, iż o wydaniu decyzji Ś. Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej dowiedział się w dniu [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W przypadkach przewidzianych w treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 151, poz. 1270) zwanej dalej P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Z chwilą wpłynięcia skargi o wznowienie postępowania sądowego, po myśli art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.
Przepisy ustawy P.p.s.a. w sposób wyczerpujący w art. 271-273 P.p.s.a. określają podstawy (przyczyny) wznowienia postępowania.
Można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia lub jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana czy też jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania (art. 271 P.p.s.a.).
Można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 271 P.p.s.a.).
Można też żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym albo gdy orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstw, w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 P.p.s.a.).
Podstawą wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 237 § 2, mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Środki dowodowe powstałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania.
Podstawa wznowienia postępowania określona w art. 273 § 3 komentowanego przepisu związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, jaką jest powaga rzeczy osądzonej, przysługująca prawomocnym orzeczeniom (podobnie K. Sobieralski, Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego..., s. 234). Przy rozważaniu przesłanki wznowienia postępowania przewidzianej w wyjaśnianym przepisie za w pełni aktualne uznać należy postanowienie SN z dnia 5 maja 1967 r., I PZ 20/67 (OSNC 1967, nr 11, poz. 209) przyjmujące, że podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może "tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda".
Późniejsze wykrycie prawomocnego wyroku dotyczącego tej samej sprawy stanowi podstawę wznowienia postępowania tylko wtedy, gdy wykryty wyrok już istniał w czasie postępowania, którego dotyczy skarga o wznowienie, lecz o którym to wyroku strona wówczas nie wiedziała (post. SN z dnia 26 czerwca 1997 r., I CNK 149.97 (cyt. za G. Bieńkiem (w:) K. Piasecki (red.), Kodeks postępowania cywilnego... s. 1502).
Powoływanie się skarżącego na decyzję, która zapadła w dniu [...] wobec faktu, iż domaga się wznowienia postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 14 sierpnia 2006 r., nie mieści się w katalogu przesłanek wymaganych dla wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego ze względu na fakt, iż decyzja ta nie istniała w chwili wydawania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyroku z dnia 14 sierpnia 2006 r. sygn. akt IV SAB/Gl 17/06.
Przepisy art. 280 i 281 P.p.s.a. w sposób jednoznaczny wskazują na obowiązek sądu odrzucenia wniosku, jeżeli skarga o wznowienie postępowania nie została wniesiona z zachowaniem wymaganego terminu albo jeżeli brak ustawowej podstawy wznowienia.
Twierdzenia skarżącego, nie pozwalają na zakwalifikowanie jego skargi o wznowienie postępowania sądowego jako opartej na wymienionych wyżej podstawach ustawowych wznowienia postępowania sądowego, gdyż, jak zauważa się wyżej, żadnej z takich podstaw w skardze o wznowienie postępowania sądowego nie wskazano.
Należy przy tym podkreślić, że brak podstaw wznowienia nie wynika tu nie tylko z braku przytoczenia określonego przepisu, ale okoliczności pozwalających na ustalenie, że określona podstawa wznowienia postępowania istnieje.
Skoro, jak wyżej wskazano, w niniejszej sprawie nie ma podstawy wznowienia, skarga o wznowienie postępowania na mocy art. 280 § 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.
SW