Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] T.N. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych – odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. W treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji "z powodu rażącego naruszenia prawa", polegającego na zobowiązaniu jej do uiszczenia opłaty za pobyt R.N. w Domu Pomocy Społecznej w okresie od [...] do [...] w sytuacji, gdy została ograniczona jej władza rodzicielska a tym samym majątkiem dzieci dysponował kurator.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z aktualnym orzecznictwem sądów administracyjnych należy zauważyć, iż według art. 61 § 3 P.p.s.a. strona obowiązana jest wykazać, że wykonanie aktu lub czynności może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zagrożenie, o jakim mowa, musi być bezpośrednie i realne, zaś w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami. Poza tym przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrona tymczasowa nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jedynie przed skutkami bezpośrednio związanymi z jej wykonaniem, których ponadto nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi. Chodzi więc o szkodę wyrządzoną wykonaniem konkretnej decyzji, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Świadczenie pieniężne z istoty swej może podlegać zwrotowi (postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 304/12 LEX nr 1137799). Natomiast podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny. (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 498/12 LEX nr 1145458).
W niniejszej sprawie T.N. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i umarzającej postępowanie, które toczyło się przed Dyrektorem Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w W. oraz ustalającej zarazem dla skarżącej opłatę za pobyt jej syna R.N. w Domu Pomocy Społecznej w S. w okresie od [...] do [...], jednakże nie uzasadniła go w sposób dostateczny. W ocenie Sądu twierdzenie skarżącej, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji składa "z powodu rażącego naruszenia prawa" nie spełnia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Poza tym w uzasadnieniu skargi z dnia [...] skarżąca nie odnosi się już w żaden sposób do powyższego wniosku a jedynie formułuje zarzuty przeciwko zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.