Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania pismo kuratora skarżącego z dnia 16 grudnia 2017 r.
Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a. sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 P.p.s.a.).
Przedmiotem sprostowania orzeczenia mogą być więc niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego..., t. 2, s. 440). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok albo postanowienie. Sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia.
Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że umieszczenie w sentencji postanowienia z dnia 26 kwietnia 2018 r. numeru decyzji "[...]" zamiast "[...]" stanowi oczywistą omyłkę.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 P.p.s.a.