Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 lutego 2018 r. starszy referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na nienadesłanie dokumentów potwierdzających jego sytuację materialną.
Korespondencja sądowa zawierająca odpis powyższego orzeczenia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 12 marca 2018 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 43).
Wobec tego termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia upłynął bezskutecznie z dniem 19 marca 2018 r.
Tymczasem w dniu 20 marca 2018 r. skarżący, za pośrednictwem poczty, nadał sprzeciw, kwestionując postanowienie oddalające jego wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie skarżący odebrał osobiście w dniu 12 marca 2018 r. odpis postanowienia z dnia 27 lutego 2018 r., oddalającego jego wniosek o przyznanie prawa pomocy a zatem 7-dniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął z dniem 19 marca 2018 r. Tymczasem dopiero w dniu 20 marca 2018 r. skarżący złożył sprzeciw, czyli już po upływie wyznaczonego terminu.
Z tych względów, na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.