Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. M. G. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę, nazwaną odwołaniem, na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. Nr [...]. W skardze nie zgodził się ze stanowiskiem zaprezentowanym przez organ, podnosząc, że w trakcie zatrudnienia u kolejnych pracodawców był [...], powodowany przez [...]. Wskazując, że przeprowadzone badania, zwłaszcza wykonane [...], podkreślił, że w zależności od podmiotu je przeprowadzającego są one zdecydowanie bardzo różne. I tak w Szpitalu A w Z. były to wyniki: [...],[...], w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego Wojewódzkiej Przychodni Chorób Zawodowych - [...],[...], natomiast w jednostce drugiej instancji – dla [...], a [...]. Pomijając istotne różnice w wysokości [...], wszystkie badania potwierdziły fakt [...], czyli istnienia choroby.
Mając na uwadze, że ekspozycja na [...] występowała przez wiele lat, jeszcze przed [...] r., dlatego w jego ocenie dla postępowania prowadzącego do rozpoznania u niego choroby zawodowej, powinny być zastosowane przepisy rozporządzenia z [...] r., a przywołując utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie podkreślił, że o wystąpieniu zawodowego [...] decyduje fakt narażenia na [...], bez względu na wielkość tego uszkodzenia. Podobne stanowisko zajął w dalszych złożonych pismach procesowych.
Zaskarżoną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B., w której nie stwierdzono u M. G. choroby zawodowej – [...], czyli wymienionej w pozycji [...] wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z 30 lipca 2002 r.
W uzasadnieniu Wojewódzki Inspektor Sanitarny potwierdził fakt zatrudnienia w kolejnych zakładach: w latach [...] w D. Fabryce A w D. G., w latach [...] w Szkole A w S.- K., w [...] w Operze Ś., [...] w Spółce A (obecnie Spółka A w K. oddział w S., [...] w całkowitej likwidacji w S.), w [...] w Filharmonii A w Z. (obecnie Filharmonia Z.), w [...] w Kopalni A w B. (kopalnia zlikwidowana), [...] w Kopalni A w B., [...] – w Spółce A w B., w [...] w Spółce A w B. jako [...],[...],[...],[...],[...], gdzie był eksponowany na [...], czyli pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania [...]. Jednakże lekarze specjaliści kompetentnych placówek diagnostycznych w konkluzjach swych orzeczeń nie rozpoznali u skarżącego następstw zdrowotnych narażenia zawodowego na [...], rozpoznając u zainteresowanego [...] oraz [...] – dla [...], dla [...]. Zarówno charakter [...], jak i jego wielkość nie odpowiadająca kryteriom zawartym w przepisach rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002 r., nie upoważniają do rozpoznania choroby zawodowej, gdyż [...] wynosić powinien w [...]co najmniej [...].
Powyższe musiało skutkować odmową stwierdzenia choroby zawodowej.
Rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) jedną z podstaw fakultatywnego zawieszenia postępowania przez sąd jest sytuacja, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Wypada zaakcentować, iż wymieniona przesłanka powinna być interpretowana szeroko, wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania.
W szczególności dotyczy to przypadku, gdy zawieszenie postępowania stanowi następstwo skierowania, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez rozszerzony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, bądź skierowania do Trybunału Konstytucyjnego pytania o zgodność danego przepisu z ustawą zasadniczą. Nie budzi wątpliwości, że taki kierunek celowościowej wykładni art. 125 §1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pomimo, iż odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym zasadnicze znaczenie ma jednolitość orzecznictwa (por.: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze, Kraków 2005 r., s.303).
Mając na względzie powyższe trzeba zaznaczyć, że w zakresie innej sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, zarejestrowanej pod sygn. akt [...] pojawiły się wątpliwości, co do tego, czy art. 237 §1 pkt 2 i pkt 3 Kodeksu pracy oraz przepisy wykonawczego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłoszenia podejrzenia, rozpoznania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz.U. Nr 132, poz. 1115) są zgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Omawiane zagadnienie stało się przedmiotem pytania prawnego, które postanowieniem z dnia [...] r. zostało skierowane przez orzekający w tej sprawie skład do Trybunału Konstytucyjnego.
Z uwagi na fakt, iż organy sanitarne obydwu instancji oparły swoje decyzje o postanowienia wskazanego rozporządzenia, które jest właściwe dla rozpoznania niniejszej sprawy, udzielenie odpowiedzi na rzeczone pytanie ma istotne znaczenie dla rozpoznanej sprawy.
Trzeba tu podkreślić, że Sąd w pełni podziela wątpliwości co do zgodności wskazanych przepisów z ustawą zasadniczą i zgadza się z poglądami, które wyrażone zostały w przywołanym pytaniu prawnym z dnia [...] r. Nie byłoby natomiast racjonalne występowanie z identycznym pytaniem prawnym w każdej kolejnej sprawie, w której wątpliwości te się pojawią.
Skoro zatem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku postępowania, które zostanie w tym zakresie przeprowadzone przed Trybunałem Konstytucyjnym, Sąd postanowił o zawieszeniu postępowania sądowego z urzędu, działając na podstawie art. 125 §1 pkt 1 cytowanej ustawy.