Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] pełnomocnik S.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy rozkaz personalny nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w W. z dnia [...] o zawieszeniu S.R. w czynnościach służbowych od dnia [...] do czasu ukończenia postępowania karnego.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik wskazał, że nie jest wykluczone, że organ podejmie wobec skarżącego czynności zmierzające do zwolnienia go ze służby w Policji w trybie art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy o Policji, co pozbawi skarżącego prawa do uposażenia za okres przekraczający sześć miesięcy. W ocenie pełnomocnika niezbędność wstrzymania wykonania jest jedyną możliwą na tym etapie ochroną skarżącego przed skutkami naruszenia prawa przez organy Policji. Zdaniem pełnomocnika wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest konieczne, gdyż raz zawieszone postępowanie jest wykonalne do zawodowej śmierci skarżącego, bowiem nikomu nie udało się wrócić do służby w Policji po wyroku uniewinniającym, a tym bardziej odzyskać utraconych praw, w tym prawa do uposażenia w związku z treścią art. 42 ust. 5 ustawy o Policji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153. poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego orzeczenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W świetle cytowanego przepisu nie budzi zatem wątpliwości, iż zasadą jest, że zaskarżone rozstrzygnięcie, w tym w szczególności decyzja administracyjna, powinno być wykonane. Wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia może więc nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej.
Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi być więc umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych.
Zdaniem Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżona decyzja nie powoduje bowiem zwolnienia skarżącego ze służby, a jedynie przedłuża okres zawieszenia w wykonywaniu obowiązków służbowych. Jedynie gdy okres zawieszenia przekroczy 12 miesięcy, to zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 9 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz.U. z 2007r., Nr 43, poz. 277 ze zm.) może nastąpić zwolnienie policjanta ze służby. Jednakże stosownie do art. 42 ust. 1 powołanej ustawy uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne.
Ponadto zgodnie z art. 42 ust. 5 ustawy o Policji policjantowi przywróconemu do służby przysługuje za okres pozostawania poza służbą świadczenie pieniężne równe uposażeniu na stanowisku zajmowanym przed zwolnieniem, nie więcej niż za okres 6 miesięcy i nie mniej niż za miesiąc służby. Dodać należy, że stosownie do art. 42 ust. 6 tej ustawy okres, za który policjantowi przysługuje świadczenie pieniężne, wlicza się do okresu służby, od którego zależą uprawnienia określone w art. 29 ust. 2, art. 52 ust.1, art. 69 ust. 1, art. 82 ust. 2 i 3, art. 101 ust. 1, art. 110 ust. 1, art. 111 ust. 1 i art. 115 ust.
1. Okresu pozostawania poza służbą, za który policjant nie otrzymał świadczenia, nie uważa się za przerwę w służbie w zakresie uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego biegu. Przepisy te na podstawie art. 42 ust. 7 ustawy o Policji stosuje się odpowiednio do policjanta zwolnionego ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 8 i 9, jeżeli postępowanie karne zostało zakończone prawomocnym wyrokiem uniewinniającym albo orzeczeniem o umorzeniu postępowania z powodu niepopełnienia przestępstwa albo przestępstwa skarbowego lub braku ustawowych znamion czynu zabronionego, a więc mają zastosowanie w niniejszej sprawie.
Z powyższego wynika, że wykonanie ewentualnego rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby ma charakter odwracalny. W niniejszym postępowaniu zaskarżono decyzję przedłużającą okres zawieszenia funkcjonariusza w obowiązkach służbowych, a nie zwolnienie ze służby. W przypadku zawieszenia w obowiązkach służbowych nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jeżeli skarżący zostanie zwolniony ze służby wobec upływu 12 miesięcy zawieszenia w czynnościach służbowych, to będzie mógł się domagać w przypadku wyroku uniewinniającego w postępowaniu karnym lub umorzenia takiego postępowania przywrócenia do służby oraz wypłaty świadczenia pieniężnego za okres pozostawania poza służbą.
Ponadto podnoszona przez pełnomocnika okoliczność, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest jedyną możliwą ochroną skarżącego przed skutkami naruszenia prawa przez organy Policji nie uzasadnia wystąpienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
- - ---------------------- 3