Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie oraz przewlekłości postępowania dotyczącego wniosku o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na jej niedopuszczalność.
W dniu 10 marca 2014 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W rezultacie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2014 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 23 maja 2014 r. Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. powiadomił Sąd o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata T. D..
Upoważniony przez pełnomocnika aplikant adwokacki w dniu 6 czerwca 2014 r. przeglądał akta sądowe, a następnie w dniu 9 czerwca 2014 r. pełnomocnik nadał do Sądu skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 10 lutego 2014 r. z równoczesnym wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. We wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że pełnomocnik dowiedział się o jego wyznaczeniu do sprawy w dniu 6 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Natomiast stosownie do art. 87 §1 i 2 P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ustawa wymaga także, by równocześnie z wnioskiem dokonano czynności, której strona nie dokonała w terminie.
W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony. Jedną z nich jest dochowanie przez stronę siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody, stanowiącej przyczynę uchybienia.
Pierwszorzędną kwestią w niniejszej sprawie jest ustalenie momentu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że w przypadku ustanowienia adwokata (a także radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) w trybie art. 244 P.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 P.p.s.a.) jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (vide postanowienie NSA z 8 czerwca 2006 r., I FZ 198/06 i 25 kwietnia 2012 r., I OZ 278/12 – dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych - CBO).
Występujący w sprawie pełnomocnik z urzędu zapoznał się z aktami sprawy 6 czerwca 2014 r., a następnie trzy dni później złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. Natomiast zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem przez Okręgową Radę Adwokacką zostało mu doręczone 2 czerwca 2014 r.
W związku z powyższym wskazać należy, że rozpoznawany wniosek został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, czyli zapoznania się z aktami sprawy, a jednocześnie przed upływem trzydziestu dni od dnia zawiadomienia pełnomocnika skarżącej o jego wyznaczeniu do występowania w sprawie. Jednocześnie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu strona dokonała czynności, której uchybiła. Sąd uznał również, że zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej, bowiem dopiero ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika umożliwia jej prawidłowe wniesienie.
Dlatego też w tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak na wstępie.